https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T17:00:34+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BD%D0%BE%D0%BA%D0%B0%D0%B5-%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%B2%D0%B0?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Адзінокае дрэва Гэта было самае звычайнае Дрэва. А калі яно і зварачала на сябе ўвагу, то хіба толькі тым, што стаяла адзінока. Але той, хто пранікліва чытаў кнігу прыроды і ўглыбляўся ў яе жыццё, яшчэ заўважыў бы, што гэтае Дрэва, апроч свае адзіноты, мела нешта чыста сваё асаблівае — тое, што належала толькі яму аднаму. Нават агульны выгляд яго твару — бо і дрэва мае свой воблік — меў характар цікавай асаблівасці. А як такіх шчырых і праніклівых знаўцаў або зусім не было, або был… text/html 2025-08-23T16:04:04+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BD%D0%BE%D0%BA%D1%96-%D0%BA%D1%83%D1%80%D0%B3%D0%B0%D0%BD?rev=1755965044&do=diff Якуб Колас — Адзінокі курган Ніхто не запамятуе, з якога часу стаяў тут адзінокі курган. Таксама ніхто не ведае, кім ён быў насыпаны і з якога поваду. Кажу «стаяў», бо зараз яго няма на свеце. Што ж з ім здарылася? Які лёс напаткаў яго? Пра гэта я і хачу расказаць. text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B0%D1%81%D1%96%D0%BD%D0%B0%D0%B5-%D0%B3%D0%BD%D1%8F%D0%B7%D0%B4%D0%BE?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Асінае гняздо Даўно ўжо асталяваліся тут восы. Ні для кога гэта не было ні дзівам, ні клопатам вялікім: ну, жывуць — няхай сабе здаровыя жывуць. Чым, напрыклад, аса горш ад авадня або сляпня! І то брыда, і то брыда. Але калі прырода пусціла іх на свет, то, можа, яна мела на гэта свой погляд.… text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B1%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B-%D0%B0%D0%B3%D0%BE%D0%BD%D1%8C?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Балотны агонь Гэтая бярозка толькі нядаўна асталявалася тут. Кароткае жыццё выдарылася ёй, і незайздросная доля гадавала яе. Закрытая, заціснутая з усіх бакоў старымі дзеравякамі, не бачыла яна сонца, рэдка калі патыхаў на яе свежы ветрык. А як яна не бачыла іншага свету і жыцця, дык і не наракала ніколі на сваё сірочае існаванне. Яна няясна пачувала волю, прастор, сонца і, стоячы тут, сярод гэтых дрэў, як чужаніца, ні з кім не гаварыла пра свае думкі і лятункі.… text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B2%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D1%81%D0%BF%D0%B0%D0%B4?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Вадаспад І На гэты вадаспад, што так гучна сакатаў на ўсю ваколіцу, было шмат нараканняў. Наракалі на яго алешыны, якія звешвалі над ім зялёны вяночак злучаных угары верхавін; наракаў лес. Нават сярод птушак трапляліся такія, што не мелі вока на гэты шумлівы, заўжды парывісты і не ў меру гаманкі вадаспад.… text/html 2025-08-23T16:04:04+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B3%D1%83%D1%81%D1%96?rev=1755965044&do=diff Якуб Колас — Гусі Гэта была чарада звычайных свойскіх гусей. А калі і зачалася аб іх гутарка, дык толькі таму, што яны мелі адно незвычайнае жаданне, якога не было ў іншых свойскіх гусей. Можа, яно і было, але не так выразна выяўлялася. text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D1%8C?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Даль Зацвіла прыгожая ліпа. Колькі шуму было тут на гэты час, колькі рознагалосага спеву! Працавітыя пчолкі, усялякія мушкі гулі так, што здавалася, нібы ліпа — гэта нейкі дзіўны музыкальны інструмент і тут адбываецца ігрышча. Але адцвіла ліпа, пачало спець насенне. Расло адно зернетка на самай высокай галінцы. Можа, гэтая высачыня і была прычынаю таго, што маладому насенню захацелася кінуць тутэйшы грунт і перабрацца туды. І якое павінна быць шчасце жыць там, калі ад аднаго тольк… text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D1%83%D0%B4%D0%B0%D1%80?rev=1755964466&do=diff Якуб Колас — Дудар Тром родным братам Бог даў аднакі розум, аднакія мыслі і думкі. Толькі няроўная доля спаткала кожнага брата ў жыцці, калі яны разышліся. text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B6%D1%8B%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B2%D0%B0%D0%B4%D0%B0?rev=1755964466&do=diff Якуб Колас — Жывая вада І Даўно-даўно, не за нашу памяць было гэта. Шчаслівы то быў куточак белага свету. Вольна жылося людзям у той краіне. Ніхто іх не гнаў, ніхто іх не крыўдзіў, нікому яны не належалі. Багатая, урадлівая была іх зямля. Шырока раскінуліся іх палі, зялёныя травы сенажацей калыхаліся на ветры. Ціха і весела смяяліся кветкі, пазіраючы сваімі пахучымі галоўкамі ў раку, якая паіла ўвесь той кут і тых, хто жыў і рос там, і давала яму жыццё. Усё жыло каля ракі, гэту раку людзі на… text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B7%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D1%82%D1%8B-%D0%BF%D1%80%D0%B0%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%8C?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Залаты прамень У кожны момант і на кожнай мясцінцы зямлі адбываюцца найцікавейшыя рэчы і складаюцца самыя дзівосныя казкі, падобныя іншы раз да праўды, і нараджаецца праўда, яшчэ болей цікавая часамі, чым сама казка. Але скрыжалі зямлі, дзе запісваюцца казка-праўда і праўда-казка, такія разнастайныя і такія багатыя, што людзі вечна будуць іх чытаць і ўсяго не перачытаюць. І трэба вельмі ўважна прыглядацца, каб і на самым малюсенькім куточку гэтых скрыжаляў расчытаць гісторыю аб вял… text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B7%D0%BB%D0%BE-%D0%BD%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%9E%D1%81%D1%91%D0%B4%D1%8B-%D0%B7%D0%BB%D0%BE?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Зло — не заўсёды зло Цэлае лета вісеў Жолуд на старым дубе. Невядома, як далей, а пакуль ён быў малы, вялікага гора зазнаць яму не прыйшлося. Праўда, на яго тады ніхто не зварачаў і ўвагі: як бы яго і на свеце не было. Толькі сонейка, выглянуўшы з-за лесу, узіралася ў яго і пеставала сваім цяплом, бы тая маці.… text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D0%B0%D0%B6%D1%83%D1%85-%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B3%D0%B0-%D0%B0%D0%BD%D1%96%D1%81%D1%96%D0%BC%D0%B0?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Кажух старога Анісіма Хто толькі ведаў старога Анісіма, той ведаў і яго стары кажух. Ніколі ён з ім не расставаўся — ні летам, ні зімою. Такі ўжо быў звычай у старога Анісіма. А як ён шанаваў гэты кажух! text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D0%B0%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%8C?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Камень Такіх прыгожых месцаў, якім быў гэты куток, рэдка дзе можна знайсці. Прынамсі, так думаў даўганосы бусел, каторы меў тут, на старадрэвіне, пышны палац. А бусел усё ж такі трэцца па свеце, і на яго словы можна мець увагу. text/html 2025-08-23T16:04:04+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%96%D1%86%D0%B0?rev=1755965044&do=diff Якуб Колас — Крыніца Можа, вы і не паверыце, што гэта ўсё праўда. Але ці так яно было, ці не так — спрачацца не буду. Скажу проста: гэтая крынічка напэўна частавала сваёю вадою яшчэ вашых дзядоў-прадзедаў. Яе вада — найчысцейшыя слёзы веснавых хмарак, што ад узнікнення свету ходзяць над зямлёю такімі прыгожымі чародкамі. Яе беражкі — аксамітныя межы, з-пад гэтых аксамітаў ззяе золата жоўтых пяскоў.… text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%83%D0%BF%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%81%D0%BA%D1%96%D1%8F-%D1%81%D0%B2%D0%B5%D1%82%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%96?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — Купальскія светлякі Расцярушыла ночка свой цёмны пыл, распляла над зямлёю свае чорныя косы, а сама, як маці, прытаілася ў лесе, каб вартаваць і ахоўваць сон людзей і сон прыроды. Гэта была добрая ночка. А каб на зямлі не было так маркотна ў часе яе прыходу, яна пазмятала з неба ўсе хмаркі, і яно заззяла тысячамі рознакаляровых агеньчыкаў-зорак. Слаўна блішчалі гэтыя адвечныя нябесныя вочы. Яны дрыгацелі ў пералівах жывых агнёў, нібы брыльянцістыя матылькі, што, сеўшы на краску, тра… text/html 2025-08-23T15:58:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%83%D1%87%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%B5-%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%B2%D0%B0?rev=1755964692&do=diff Якуб Колас — Кучаравае дрэва Прысвячаецца З. Бядулю Буйна-радасна, сакавіта-музычна шумела маладое лісце на Кучаравым дрэве. У гэтым шуме пераліваліся найдалікатнейшыя тоны тае песні, якую можна было б назваць песняю аднаўлення, бо была вясна, маладая, як пена разводдзя, прыгожая, бы світанне майскае раніцы, поўная сілы, радаснага парывання і таго няяснага адчування, што складае скарб і хараство моладасці. А калі раніцою на гэтым Дрэве спыняліся промені сонца, заляцеўшы сюды з недасяжных глы… text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0-%D1%9E%D1%81%D1%91-%D1%91%D1%81%D1%86%D1%8C-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D1%87%D1%8B%D0%BD%D0%B0?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — На ўсё ёсць прычына І на балотах здараюцца часамі цікавыя рэчы. А пра адно такое здарэнне проста-такі варта расказаць. Калі нават гэта і не ўсё праўда, то і тады яно цікава, прынамсі на мой погляд. text/html 2025-08-23T15:45:11+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0-%D1%87%D1%83%D0%B6%D1%8B%D0%BC-%D0%B3%D1%80%D1%83%D0%BD%D1%86%D0%B5?rev=1755963911&do=diff Якуб Колас — На чужым грунце Самая важная прычына ўсіх яго нягод крылася ў тым, што гэта Каліва расло на чужым грунце. Хто яго ведае, як занеслася яно на зялёны луг. Але ласне яно вінавата? Або хто вінават? І навошта шукаць вінаватага? Проста выкінулася зернетка аржаное з мяшка, як везлі ў млын жыта, — ці ж не магло хіба так стацца? А можа, які падарожны, ідучы полем, сашмаргнуў, не думаючы, каласок і ішоў потым праз гэты луг і кінуў зернетка. Толькі ж узрасло яно між чужынцаў: поруч з ім рос з… text/html 2025-08-23T15:58:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0%D0%B4-%D0%BF%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%B0%D0%BC%D1%96-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%96?rev=1755964692&do=diff Якуб Колас — Над прасторамі зямлі Прысвячаецца Цішку Гартнаму Адвечны рух, бясконцае блуканне па свеце выпала на долю гэтым бязродным хмаркам. Хто яны такія? Скуль яны ўзяліся? text/html 2025-08-23T16:04:04+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%BE%D1%87-%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D1%96-%D0%BF%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%86%D1%8C-%D1%86%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%B5?rev=1755965044&do=diff Якуб Колас — Ноч, калі папараць цвіце Прысвячаецца Янку Купалу Ну, з кожнай мясцінкі зямлі можна пачаць дарогу. А калі гэтая мясцінка была б недаступнай для людской нагі, то па ёй пройдзе хоць думка чалавечая і ўсё ж такі пакіне свой слядок і нейкую дарожку праложыць. text/html 2025-08-23T16:04:04+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D1%8B-%D0%BB%D0%B5%D1%81?rev=1755965044&do=diff Якуб Колас — Стары лес Гэта быў старасвецкі лес. І былі ў ім такія пушчы і нетры, аб якіх не ведаў ніхто на свеце. Поўны месячык раз у чатыры квадры ўсплываў на сярэдзіну неба і адтуль рыхтаваўся пацікаваць, што дзеецца пад паветкаю густога вецця. Але яму лягчэй было б разглядзець, што робіцца пад страхою ў хаце чалавека, чым прабіцца праз галіны адвечных гушчараў. І сумаваў тады круглы блішчасты месячык і хаваў свой твар у светлых хмарках. Само яснае сонейка ледзь-ледзь прапускала залатыя косы… text/html 2025-08-23T16:04:04+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%B0?rev=1755965044&do=diff Якуб Колас — Страказа Калі абмінуць малапатрэбныя або зусім непатрэбныя словы (а іх, на жаль, вельмі многа), дык можна проста сказаць: такое прыгожае возера, з такімі прывабнымі берагамі — то высокімі, то адхоннымі з купчастымі дубамі і соснамі па краях возера, рэдка сустрэнеш.… text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%83%D0%BF%D1%80%D0%B0%D1%86%D1%8C-%D0%B2%D0%B0%D0%B4%D1%8B?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — Супраць вады Ніхто не памятае, калі асталяваўся тут Стары Дзед. Дзед назіраў за парадкамі ў лесе, вартаваў луг і поле, быў поўным гаспадаром над усім навокал, і без яго ведама не адбывалася ніводная справа. Лес рос толькі там, дзе паказваў Дзед, а калі якое дрэва кідала сваё насенне ў аблюбаваны грунт, Стары Дзед гневаўся і не даваў яму ходу… text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%83-%D0%B1%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%86%D0%B5?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — У балоце І Загразла ў балоце панская брычка разам з панскаю сям'ёю, слугамі, коньмі, з усім панскім скарбам. Урэзалася яна ў гразь па самыя калодкі, засела на сярэдзіне балота. Паляглі на чэравах коні і text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%83-%D1%87%D1%8B%D0%BC-%D1%96%D1%85-%D1%81%D1%96%D0%BB%D0%B0?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — У чым іх сіла І Можа, гэта быў і не той верабейчык, што прасіў былінку, каб яго пакалыхала. Але з пэўнасцю можна сказаць, што на былінцы ён калыхаўся. Каб я ведаў вераб'іныя імёны, то даў бы яму самае прыгожае з іх. Але пра вераб'іныя імёны нічога не чуваць, і ў календары яны не значацца. Дык будзем называць яго проста: Верабейка-Калыханчык.… text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%85%D0%B2%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B1%D0%B0?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — Хвароба Жыў-быў... Жылі-былі. Так звычайна пачынаюцца казкі. Пачатак хоць і стары, але добры, і не варта ламаць галавы, каб выдумаць новы. Гэтак пачну і я — няхай дзяды не гневаюцца на мяне. Ну дык вось. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%85%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%BA%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Хмарка Не шукай ты шчасця, долі На чужым далёкім полі. Янка Купала Ніякага клопату і гора не ведала гэта прыгожая белая Хмарка. Яна не ведала, з чаго і як радзілася на свет, адкуль узялася яна; не ведала нават, ці ёсць у яе маці. Можа, затым яна і была такая шчаслівая, што нічога не ведала аб белым свеце.… text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%86%D0%B2%D1%96%D1%80%D0%BA%D1%83%D0%BD?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — Цвіркун У кожнага чалавека сваё жыццё, свой талент і сваё шчасце. Па характару людзі розныя, але ёсць у некаторых з іх адно агульнае: яны імкнуцца ўгору і стараюцца стаць як мага вышэй. Разважаючы гэтак, я ўяўляю сабе цыркуль, што стаіць на стале з акуратна разведзенымі ножкамі. Самае высокае месца ў цыркулі – шарнір, што злучае і замацоўвае ножкі цыркуля. Шмат каму здараецца ўзлезці на шарнір, што значыць стаць высока ў людскіх вачах, падбіраць плады славы і пазіраць на ўсё звысак… text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%87%D0%BE%D1%80%D1%82%D0%B0%D1%9E-%D0%BA%D0%B0%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%8C?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — Чортаў камень Ніхто не памятае таго часу, калі і як папаў сюды гэты камень. Самыя старыя людзі расказваюць, што яшчэ іх дзяды і прадзеды помняць яго. І называўся ён Чортаў камень. Чаму далі яму такую назву, не ведаю. Можа, за яго бязмерную велічыню, а можа, і за тое, што гэты камень многа зла прынёс і прыносіць людзям. Колькі людскіх калёс і восей пабіта і паламана аб камень! Колькі пакалечана рук і ног! А гузоў колькі набілі тут людскія голавы!… text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%87%D1%8B%D1%8F-%D0%BF%D1%80%D0%B0%D1%9E%D0%B4%D0%B0?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — Чыя праўда? Дубы шумелі аголенымі лапамі. Гэтым шумам-гулам спатыкалі яны кожную вясну. Была ў гэтым шуме радасць адноўленага жыцця, але чулася ў ім калі-нікалі і нейкая глухая, затоеная трывога. Толькі ж гэтая трывога не пакідала глыбокага следу на твары магутных дубоў. Кожны новы дзень вясны, кожны погляд сонца дадавалі столькі дабраты, столькі хараства, што не хацелася і ў думках трымаць гэту няясную трывогу. Патыханне цёплага веснавога ветрыку ў маладзенькіх дубовых лісточках, … text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%88%D1%82%D0%BE-%D0%BB%D0%B5%D0%BF%D0%B5%D0%B9?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — Што лепей? На зялёным грудку, дзе рос шорсткі сівец, стаяла Хвоя. Хіба толькі той не любаваўся ёю, хто пазіраў больш уніз, як угору. Адметнасць яе ад хвояў, што гадаваліся ў лесе, кідалася адразу кожнаму ў вочы. У лесе хвоям трэба было цягнуцца адной перад другою: там раслі зграбныя дубкі і паважныя грабы. Дык трэба было звяртаць увагу на сваё хараство, на сваю постаць і прынадзіць да сябе лесавых дзецюкоў, каб павярнуць іх сэрца ў свой бок. А каму прыемна ўпусціць прыгожага хлопца… text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%88%D1%82%D0%BE-%D1%8F%D0%BD%D1%8B-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%86%D1%96%D0%BB%D1%96?rev=1755963912&do=diff Якуб Колас — Што яны страцілі Калі вы скажаце, што гэта не праўда, а байка, дык я запытаюся: а дзе тая мяжа, што аддзяляе праўду ад выдумкі? І ці не бывае так, што выдумка ходзіць, як праўда, а чыстую праўду лічаць за выдумку? А калі так, дык прашу слухаць уважна. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%8F%D0%BA-%D0%BF%D1%82%D1%83%D1%88%D0%BA%D1%96-%D0%B4%D1%83%D0%B1-%D1%80%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D1%96?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Як птушкі дуб ратавалі Напэўна не скажу, над якою рэчкаю векаваў стары дуб: ці то над Нёманам, ці то над Свіслаччу. Ды гэта не мяняе сутнасці справы. Важна тое, што няўзнакі год за годам на дуб навальвалася старасць. Верхавіна яго лысець пачала, і ўжо некалькі голых, як пальцы рук, галін, нібы свечкі, высока свяціліся ў небе. Вакольнае насельніцтва — лазовыя кусты, круглаверхія вербы, старадрэвіны хвоі з краю луга і маладое пакаленне дубоў з іх жыхарамі не маглі не заўважыць, што ш… text/html 2025-02-01T03:12:54+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F/index?rev=1738379574&do=diff Казкі Жыцця казкі-жыцця index