https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T16:31:23+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%91%D0%B2%D1%8B-%D1%96-%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%87%D1%8B-%D1%88%D0%BB%D1%8F%D1%85-%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1%D0%B0-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81%D0%B0?rev=1755963912&do=diff Жыццёвы і творчы шлях Якуба Коласа Месца Коласа ў прыгожым пісьменстве. У сусветную літаратуру Якуб Колас увайшоў як «беларускі Гамер» text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BA%D0%B0%D1%80%D1%86%D1%96%D0%BD%D1%8B-%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D0%B0%D0%B9-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D1%80%D0%BE%D0%B4%D1%8B-%D1%9E-%D0%BF%D0%B0%D1%8D%D0%BC%D0%B5-%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B7%D1%8F%D0%BC?rev=1755965045&do=diff Карціны роднай прыроды ў паэме «Новая зямля». Жанравыя асаблівасці паэмы Нацыянальнае як умова і крытэрый мастацкага шэдэўра сусветнай культуры, якім і з'яўляецца паэма «Новая зямля», выявілася і ў майстэрстве Коласа-пейзажыста. text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%8F-%D0%BF%D1%8B%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%96-%D0%B4%D0%B0-%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D0%BB%D0%B0-%D0%B2%D0%B5%D1%87%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BC%D1%96?rev=1755964466&do=diff Новая зямля — Пытанні да раздзела "Вечарамі" 1. Уся паэма «Новая зямля» прасякнута пейзажнымі замалёўкамі. Пачынаецца паэма таксама з лірычнага адступлення, і нават цяжка заўважыць, як гэтае глыбока асабістае перарастае ў маштабны твор сялянскага жыцця. text/html 2025-08-23T15:45:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%8F-%D0%BF%D1%8B%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%96-%D0%B4%D0%B0-%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B7%D0%B0-%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BB?rev=1755963912&do=diff Новая зямля. Пытанні да раздзелаў "За сталом і "На першай гаспадарцы" 1. Міхал заўсёды думаў аб набыцці сваёй уласнай зямлі. Ён сваім родным з захапленнем расказваў, як будзе гаспадарыць на сваёй зямлі. text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%8F-%D0%BF%D1%8B%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%96-%D0%B4%D0%B0-%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%BB%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%96%D0%BA%D0%BE?rev=1755964466&do=diff Новая зямля — Пытанні да раздзелаў "Леснікова пасада" і "Раніца ў нядзельку" 1. Танальнасць першай часткі лірычная, малітоўная. Аўтар з замілаваннем апявае родны кут, філасофскі асэнсоўвае жыццё. text/html 2025-08-23T16:13:24+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BF%D0%B0%D1%8D%D0%BC%D0%B0-%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%8F-%D0%BC%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%86%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D1%8D%D0%BD%D1%86%D1%8B%D0%BA%D0%BB%D0%B0%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D1%8B%D1%8F?rev=1755965604&do=diff Паэма «Новая зямля» — мастацкая энцыклапедыя жыцця беларускага сялянства Шмат у беларускай літаратуры сапраўды нацыянальных твораў. Але па энцыклапедычнасці выяўлення нацыянальнага як вышэйшага атрыбута мастацкай вартасці шэдэўраў роўных «Новай зямлі» няма. text/html 2025-08-23T15:58:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BF%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%B0%D1%96%D1%87%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D1%96-%D0%B2%D0%B5%D1%80%D1%88%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%96-%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1%D0%B0?rev=1755964692&do=diff Празаічныя і вершаваныя апавяданні Якуба Коласа для дзяцей і пра дзяцей Якуб Колас значную увагу надаваў апісанню цяжкага жыцця беларускіх сялянскіх дзяцей. У апавяданнях «У старых дубах», «Дзеравеншчына», «Сірата Юрка» пісьменнік паказвае тыя ўмовы, у якіх узнікае дзіцячая беспрытульнасць, беднасць, пакуты і адзінота. Аўтар звяртае ўвагу на маральны свет неўладкаванасці дзіцячага жыцця.… text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D0%BF%D1%80%D1%8B%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%B0-%D1%9E-%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%87%D0%B0%D1%81%D1%86%D1%96-%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1%D0%B0-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Прырода ў творчасці Якуба Коласа Вуснамі свайго героя Андрэя Лабановіча знакаміты аўтар трылогіі «На ростанях» Якуб Колас разважае: «Ёсць важныя дзве часціны, з якіх складаецца жыццё і яго глыбокі сэнс і хараство — чалавек і прырода. Бо ніколі не страціць для на цікавасці чалавек, бо праяўленне яго розуму бязмежна, бо дарогі яго не вызначаны, бо формы яго жыцця і яго адносін да другіх людзей бясконца разнастайныя, канчаткова не выяўлены і ніколі не могуць стаць канчатковымі. А прырода! Колькі в… text/html 2025-08-23T16:13:24+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%81%D0%BB%D1%83%D0%B6%D1%8D%D0%BD%D0%BD%D0%B5-%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B4%D1%83-%D0%B0%D1%81%D0%BD%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D1%8B-%D0%B0%D0%B1%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D0%B7%D0%B0%D0%BA-%D0%BC%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BA%D0%B0?rev=1755965604&do=diff Служэнне народу — асноўны абавязак мастака. Паэма «Сымон-музыка» Мы ўсведамляем Коласа перш за ўсё як пісьменніка-рэаліста. Аднак у яго спадчыне ёсць твор, у якім дзівосным чынам спалучана рэалістычнае, прычым на ўзроўні гістарычнага, з рамантычным. І менавіта апошняе дамінуе і вызначае жанр паэмы «Сымон-музыка» як рамантычны твор. Гэтае выключэнне, зробленае песняром з яго уласнай галоўнай манеры, стылю адлюстравання жыцця, сведчыць пра асаблівае яго стаўленне і да праблемы твора, і да тых сро… text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%81-%D0%B3%D1%83%D1%88%D1%87%D0%B0-%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B2%D0%B0%D1%81%D1%96%D0%BB%D1%8C-%D1%87%D1%83%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%B0?rev=1755963913&do=diff Тарас Гушча (Якуб Колас) — Васіль Чурыла (Апавяданне з жыцця леснікоў) I Лес шумеў неяк вельмі нудна. Лес рэдка калі маўчыць. Прывычнае вуха лавіла ў ім галасы, але ніхто яшчэ не ўнікнуў у тайну яго мовы; толькі сэрца смутна адгадывае у ім нуду і трывогу. Касматыя яловыя вяршыны трасліся, як у шалёным танцы. Лапы то падымаліся, то апускаліся, як бы лавілі нявідзімага ворага, каторы не даваў спакою і запраўляў трасціся лес… text/html 2025-08-23T15:58:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%87%D0%B0%D1%81%D1%86%D1%8C-%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1%D0%B0-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81%D0%B0?rev=1755964692&do=diff Творчасць Якуба Коласа Пра тое, кім з'яўляецца Якуб Колас (1882-1956) для нашай нацыі і яе духоўнасці, можна гаварыць бясконца і самымі высокімі text/html 2025-08-23T16:13:24+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D1%96%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%8F%D1%85-%D0%B2%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B7-%D0%BB%D0%B0%D0%B1%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D1%96%D1%87%D0%B0-%D0%B4?rev=1755965604&do=diff Трылогія «На ростанях». Вобраз Лабановіча. Духоўны свет, маральная высакароднасць героя Вялікая заслуга Якуба Коласа ў стварэнні шырокага панарамнага палатна, у якім — «адбітак родных з'яў» і лесу нашага народа ў адзін з самых пераломных момантаў гісторыі. Але яшчэ большая яго заслуга ў тым, што ўпершыню ў гісторыі беларускай літаратуры галоўным героем такога буйнога твора стаў інтэлігент. Ды які інтэлігент! Літаратуразнаўцы і крытыкі не раз канстатуюць той факт, што нават самым таленавітым тво… text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D1%96%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%8F%D1%85-%D0%BA%D0%BD%D1%96%D0%B3%D0%B0-%D0%B4%D1%80%D1%83%D0%B3%D0%B0%D1%8F-%D1%83-%D0%B3%D0%BB%D1%8B%D0%B1-116?rev=1755963913&do=diff Трылогія «На ростанях». Кніга другая. У глыбі Палесся.Частка другая. На новым месцы Вёска Выганы была за пяць кіламетраў ад Пінска. Шырокі пляц раздзяляў дзве вёскі, Выганы і Высокае, а на пляцы — прыветна бялела школа шырокімі аканіцамі. Лепшай пазіцыі для яе, здаецца, нельга было і знайсці. Лабановіч любіць сваю новую школу. Задаволены ён і сваёй новаю кватэраю (не параўнаць з цельшынскаю): тры светлыя, прасторныя пакойчыкі, адрамантаваныя, пабеленыя, чысценькія. У кухні жыве старожка Ганна з… text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D1%96%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%8F%D1%85-%D0%BA%D0%BD%D1%96%D0%B3%D0%B0-%D0%B4%D1%80%D1%83%D0%B3%D0%B0%D1%8F-%D1%83-%D0%B3%D0%BB%D1%8B%D0%B1?rev=1755963913&do=diff Трылогія «На ростанях». Кніга другая. У глыбі Палесся. Частка першая. На бацькаўшчыне. Першая частка другой кнігі трылогіі прысвячаецца апісанню дарогі Лабановіча на радзіму, на Міншчыну, у родныя Мікуцічы, дзе ён правядзе свой летні адпачынак, і непасрэдна гэтаму адпачынку.… text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D1%96%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%8F%D1%85-%D0%BA%D0%BD%D1%96%D0%B3%D0%B0-%D1%82%D1%80%D1%8D%D1%86%D1%8F%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81-133?rev=1755963913&do=diff Трылогія «На ростанях». Кніга трэцяя. На ростанях. Частка другая. На крыжавых дарогах Без працы, без месца, — адным словам — басяк! Лабановічу здавалася, што людзі нават радуюцца такому яго становішчу. Спадзявацца няма на каго, пакладайся толькі на самога сябе. Асталяваўся ў старэйшага брата Уладзіміра ў Смалярні. Сустрэча з Янкам Тукалам не развеяла самоты: той паведаміў, што ўсе звольненыя настаўнікі знаходзяцца на вялікім падазрэнні ў начальства і аддадзены пад тайны нагляд паліцыі.… text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D1%96%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%8F%D1%85-%D0%BA%D0%BD%D1%96%D0%B3%D0%B0-%D1%82%D1%80%D1%8D%D1%86%D1%8F%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81?rev=1755964466&do=diff Трылогія «На ростанях». Кніга трэцяя. На ростанях. Частка першая. Верхань Лабановіча выпусцілі на волю, бо не ведалі, як абысціся з ім за напісанне петыцыі text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D1%96%D1%8F-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%8F%D1%85-%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B0%D0%BA%D0%B0%D0%B7-%D0%B7%D0%BC%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83-%D0%BA%D0%BD%D1%96%D0%B3?rev=1755963913&do=diff Трылогія «На ростанях». Пераказ зместу. Кніга першая. У палескай глушы Што ні кажы, а жыццё, ужо само па сабе, ёсць радасць, вялікае шчасце, бясцэнны дар. З такой высновай і мэтай «абудзіць у вучняў і выклікаць да дзеяння крытычны розум, каб да кожнай з'явы і факта text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B0%D0%B4%D0%BB%D1%91%D1%82-%D0%B6%D1%83%D1%80%D0%B0%D1%9E%D0%BB%D1%91%D1%9E?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Адлёт жураўлёў Белыя валокны Сцелюцца над долам. Не спяваюць птушкі, Сціхнуў лесу шолам. Сцелюцца валокны, Тчэцца павуціна – text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BB?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Арол Шмат думак снуецца ў дарозе Пад стук аднастайны калёс... Пустэля. Ні хвой, ні бяроз, А стэп замлявае ў знямозе. Мой друг дарагі! Што скажу я? text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%86%D1%86%D0%B5-%D0%BC%D0%B0%D0%B5-%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8B?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Брацце мае, беларусы! Урывак з паэмы «Сымон-музыка» Брацце мае, беларусы! У той кнізе людскіх спраў Сам лёс, мусіць, для спакусы text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B1%D1%83%D0%BD%D1%82?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Бунт І Нешта трывожнае і патаемнае рабілася ў вёсцы. Мужыкі збіраліся ў кучкі, спрачаліся між сабой і талкавалі. Як толькі з’яўляўся старшыня ў гэтую кучку, яны змаўкалі або пачыналі гаварыць аб чым-небудзь другім. text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B2%D0%BE%D1%81%D0%B5%D0%BD%D1%8C-2916?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Восень «Прыйшоў Пятрок – апаў лісток; прыйшоў Ілья – апала два». Так кажуць людзі, бачачы чуць відны паварот ад лета к восені. text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B2%D0%BE%D1%81%D0%B5%D0%BD%D1%8C?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Восень Пуста ў лузе. Толькі стогі Парыжэўшыя стаяць, Ды шпакі каля дарогі Цэлы дзень адно крычаць. Грэчка зжата. Гола ў полі. text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B2%D0%BE%D1%81%D1%8C-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D0%B9%D1%88%D0%BB%D1%96-%D0%BC%D1%83%D0%B7%D1%8B%D0%BA%D1%96?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Вось прыйшлі музыкі Вось прыйшлі музыкі Чарадой вялікай. Граў на скрыпачцы камар, На дудачцы чмель-дудар. Муха на цымбалах text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B2%D0%BE%D1%9E%D0%BA-%D0%B4%D1%83%D1%80%D0%B0%D0%BD%D1%8C?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Воўк-дурань Стары, галодны воўк выйшаў на поле. На полі хадзілі авечкі. Пастух спаў. Скраўся воўк, выбраў самага большага барана-рагаля і кажа яму: text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B2%D1%8F%D1%81%D0%BD%D0%B0?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Вясна (урывак) I Які пекны, слаўны дзянёк! Выйдзем, дзеткі, на вуліцу, на божы свет. Паглядзім, паслухаем. Можа чаго і навучыць нас гэты божы свет. text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%96?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Голас зямлі Я чую голас несціханы – Зямля мая мяне заве І кроіць сэрца мне на раны, Звініць, як звон касы ў траве. І шум дубровы, і стогн пушчы, text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D1%8D%D0%BA%D1%82%D0%B0%D1%80-%D0%B3%D0%B4%D0%B7?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Дарэктар. ГДЗ 1. Яська Базылёў – гэта хлопчык, якога запрасілі ў якасці «дарэктара»- хатняга настаўніка ў сям’ю Міхала. Ён адвучыўся чатыры гады ў школе і па меркаваннях Міхала, мог перадаць сваю навуку яго сынам. Яго вырашылі наняць, бо адправіць хлопцаў у школу было для сям’і вельмі дорага. Такім чынам хлопчык апынуўся на хутары.… text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D0%B2%D0%B0-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B7%D1%8B?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Два маразы Гулялі па полі два маразы, два родныя браты, мароз Сіні-нос і мароз Чырвоны-нос. Свабодна гулялі яны на волі, нікога не баючыся, на усіх наганяючы страх. Месяц свяціў у ночы высока ў небе, тысячы зорак гарэлі сваімі сінімі, чырвонымі агнямі, дрыжалі, пераліваліся. А на зямлі блішчалі на месяцы мільёны сняжынак. Адны толькі маразы і цешыліся хараством яснае зімняе ночы, гулялі, пераклікаліся. перабягалі з дрэва на дрэва, з даху на дах, с плота на плот, стукалі, як малатк… text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D0%B4-%D0%B3%D0%BE%D1%81%D1%86%D1%8C?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Дзед-госць Ходзіць дзед белабароды Полем, лесам, пералескам, Засцілае рэчкі лёдам, Брыльянцістым снежным блескам. Сыпле іней на бярозы, text/html 2025-08-23T15:45:13+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D0%BD%D1%88%D1%87%D1%8B%D0%BD%D0%B0?rev=1755963913&do=diff Якуб Колас — Дзеравеншчына Як яно будзе далей, сказаць трудна. Скарэй усяго, што кепска; і сам Міхалка так думае, стоячы на каленках па некалькі разоў на дзень. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D0%B7%D1%8F%D0%B4%D0%B7%D1%8C%D0%BA%D0%B0-%D0%BA%D1%83%D1%85%D0%B0%D1%80?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Дзядзька-кухар Наш дзядзька, мілы наш Антоні, Ў дзіцячым часта быў палоне: Вось так гуртом яго абсядуць І час работы яго крадуць; text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D0%BE%D0%BB%D1%8F-%D0%B1%D0%B0%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%87%D0%BA%D1%96?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Доля батрачкі Маці ў службу выпраўляе Родную дзяціну, Выпраўляючы, хавае Горкую слязіну. – Будзь паслушная, дачушка, – text/html 2025-08-23T15:58:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D1%80%D1%83%D0%B3%D0%BE%D0%B5-%D1%87%D1%8B%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D0%B5-%D0%B4%D0%BB%D1%8F-%D0%B4%D0%B7%D1%8F%D1%86%D0%B5%D0%B9-%D0%B1%D0%B5%D0%BB?rev=1755964692&do=diff Якуб Колас — Другое чытанне для дзяцей беларусаў Кніга ўяўляе сабой хрэстаматыю для вучняў 2 класа. Падручнік складаецца з 7 раздзелаў: першыя чатыры прысвечаны порам года; тром апошнім раздзелам аўтар даў адпаведна наступныя назвы: «Родныя вобразы», «Вершы і байкі», «Казкі». Першыя 4 раздзелы пісьменнік вылучыў паводле тэматычнага прынцыпу, а два апошнія – паводле жанравага.… text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%B2%D0%B0?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Дрыгва Аповесць Якуба Коласа «Дрыгва» заснавана на рэальных падзеях. Галоўная яго тэма – супраціўленне белапольскай акупацыі на Беларусі ў 1920 г. Вобраз дзеда Талаша крыху наіўны. Дзед Талаш – паляшук, рыбалоў і паляўнічы. За знешнім спакоем хавалася натура, здольная да нечаканых рашэнняў і ўчынкаў. Дзед Талаш добра ведае лясы і балоты, гэта дапамагае яму праявіць і камандзірскія здольнасці. Але на першым плане клопаты аб людзях і аб агульнай справе.… text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D1%83%D0%B1-%D1%96-%D1%87%D0%B0%D1%80%D0%BE%D1%86%D1%96%D0%BD%D0%B0?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Дуб і чароціна Была вясна. Ціхі вечар. Месячык плыў у небе, свяціліся зоркі. Спакойна кацілася рака і блішчала на месяцы. На беразе стаялі тоўстыя, старыя дубы. У самым беразе, у вадзе, чуць-чуць шарасцеў чарот. Каля самога берагу, отдлек ад другіх дубоў, рос самы тоўсты. самы магучы дуб.… text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D1%83%D0%B1?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Дуб Сілачом стаіць Дуб разложысты, І здалёк відаць Пышны верх яго. А ўнізе пад ім Нёман коціцца, Срэбрам-стужкаю Павіваецца. text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B4%D1%83%D0%BC%D0%BA%D1%96-%D1%9E-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B7%D0%B5?rev=1755964466&do=diff Якуб Колас — Думкі ў дарозе Грыміць па карэннях цялежка, мігацяцца стракатыя верставыя слупы, мігаюцца, пахіліўшыся, абросшым мохам хваёвыя крыжы паабапал дарогі; бягуць лясы, гаі, мяняюцца палі, грамадзяцца горы, рассцілаюцца шырокія лугі, блішчаць азёры, срэбрам пераліваюцца рэкі, золатам рассыпаюцца пяскі, глыбокімі зялёнымі ямамі раскідаюцца балоты… text/html 2025-08-23T14:31:51+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B6%D1%8B%D1%82%D0%BD%D1%96-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81?rev=1755959511&do=diff Якуб Колас — Жытні колас На саломцы тонкай У траве густой Спее адзінокі Колас сіратой. Ці то птушка божжа Кінула зярно, Ці то заняслося text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B7%D0%B0%D0%B9%D1%87%D1%8B%D0%BA%D1%96?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Зайчыкі Селі два зайкі ў лясочку пад бярэзінкаю, грэюцца на сонейку і гутараць. А ў лясочку так добранька!.. Мушкі гудуць, адна за адною ганяюцца, крыльцамі звоняць, як бы смяюцца. А там дроздзік пасвіствае, хлопчыка Піліпку падражнівае: text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B7%D1%96%D0%BC%D0%B0?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Зіма Надышлі марозы, Рэчкі закавалі, Белыя бярозы Шэранем убралі. Замялі дарогі Ветрыка снягамі. Лес, як дзед убогі З доўгімі вусамі. text/html 2025-08-23T14:31:50+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%B7%D0%BE%D1%80%D0%BA%D0%B0?rev=1755959510&do=diff Якуб Колас — Зорка Свеціць мне зорка з бяздонных глыбінь. Вечнае неба таемна-прыгожа. Есць нейкая сувязь, няспынная плынь, Толькі ім назвы, імя не знаходжу. text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%96%D0%B3%D1%80%D1%8B%D1%88%D1%87%D0%B0?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Ігрышча I У карчомцы грук вялікі, Гоман шумны, малады... Ну й музыкі ж, дык музыкі! Скуль прышлі яны сюды? Як засыплюць, як зайграюць, text/html 2025-08-23T15:58:12+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D0%BA%D1%96-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8F?rev=1755964692&do=diff Якуб Колас — Казкі жыцця Пытанні нацыянальнай культуры, мовы і літаратуры, самога вызваленчага руху захаплялі Коласа не ў меншай меры, чым іншых пачынальнікаў навейшай беларускай літаратуры. У яго ў адпаведнасці з эпічным талентам гэтыя пытанні рэдка ставіліся ў адкрытай публіцыстычнай форме: наперадзе была праўда жыцця, у глыбіні якога і жыло імкненне да нацыянальнай саматоеснасці. Вершы, апавяданні, казкі, паэмы, аповесці, раман Коласа пранізаны нацыянальнай праблематыкай і не могуць быць зра… text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D1%8F-%D0%BF%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%B4%D1%8B-%D0%BB%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%96%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D0%B9?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Каля пасады лесніковай... Урывак з паэмы «Новая зямля» Каля пасады лесніковай Цягнуўся гожаю падковай Стары, высокі лес цяністы. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D1%8F-%D1%80%D1%8D%D1%87%D0%BA%D1%96?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Каля рэчкі урывак з вершаванай казкі «Рак-вусач» Ну ж і слаўна каля рэчкі! І чаго на ёй няма! Сітнякі стаяць, бы свечкі, Тут маліна і парэчкі – text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D1%8F%D0%B4%D0%BD%D1%8B-%D0%B2%D0%B5%D1%87%D0%B0%D1%80?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Калядны вечар Скарочана Здаецца, сам свет гатовіўся як можна лепш сустрэць калядны вечар. Было ціха. Над белай зямлёй звіслі бясформенныя сівыя хмары. Лес перастаў хістацца. Маўчаў, закрыўшыся белым інеем, усё роўна як узлажыў к святу чыстую кашулю. А стройныя елкі падымалі свае галовы высока над другімі дрэвамі. Іх вяршыні вырысоўваліся ў небе як крыжыкі, як вежы цэркваў.… text/html 2025-08-23T14:31:50+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D0%BE%D0%BD%D1%8C-%D1%96-%D1%81%D0%B0%D0%B1%D0%B0%D0%BA%D0%B0?rev=1755959510&do=diff Якуб Колас — Конь і сабака Свабодны конь гуляў на волі, I хвост, і грыву распусціў, Іржаннем ён сваім будзіў I лес стары і чыста поле. У бок прахожы стараніўся, text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%BA%D0%B0?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Краска Краска, мілая мая, Госця веснавая! Як ты хораша цвіцеш У глушы, любая! З ціхім усмехам з табой Вецярок жартуе, I цябе ў вясёлы дзень text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%80%D1%8B%D0%B2%D0%B0%D0%B2%D1%8B-%D0%B2%D1%96%D1%80?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Крывавы вір Студэнт Харкаўскага універсітэта, унук пані, што жыла на Куршчыне, Грыша Заплацінскі спачуваў рэвалюцыі і нават вёў сярод сялян адпаведную працу, а калі пачалася рэвалюцыя, то ў віры яе падзей не змог знайсці пэўнае месца. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%96%D1%86%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Крыніца Доўгія гады крынічка частавала ўсіх жывых істот найчысцейшай вадой, ля яе кіпела жыццё. Тара, якая дала ёй жыццё, пазірала на крынічку з любасцю маці. Аднойчы гара сказала, што чакаюцца вялікія перамены, якія могуць змяніць лес крынічкі, павярнуць яе ў іншы бок. Дачку словы маці-гары не спалохалі, а толькі зацікавілі, яна даўно ўжо хацела паглядзець на іншы свет. Гара перасцерагае крынічку, што «сярод чужынцаў яна згубіць свой воблік, сатрэцца з твару зямлі». Калі ж крыху п… text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%83%D0%B7%D1%83%D1%80%D0%BA%D1%96-%D1%80%D0%BE%D0%B7%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D1%96-%D0%BC%D1%83%D1%88%D0%BA%D1%96?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Кузуркі розныя і мушкі... Ўгары над хвойнікам зялёным Снуюцца пчолкі з ціхім звонам, Кузуркі розныя і мушкі Свае спраўляюць гулі-гушкі text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%9E%D0%BA%D1%96?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Ластаўкі Прыляцела, ластаўка з далёкага выраю. Села яна на страху старога гумна і зашчабятала. Вясёленькая песенька яе так і пасыпалася па ўсім двары мілым шчэбетам. Уляцела яна ў гумно, даведалася свайго даўнейшага леташняга доміка. А ён за зіму абсыпаўся, абвіс павуціннем: толькі камячок гразі трымаўся каля сахі, на каторую апіралася страха гумна. Туды прыляцела і другая ластаўка. Пашчабяталі яны ўдзвёх, парадзіліся і давай папраўляць сваю хатку, ачысцілі яны яе ад пылу і павуцін… text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BB%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%96%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B0-%D0%BF%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%B4%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Леснікова пасада Мой родны кут, як ты мне мілы!.. Забыць цябе не маю сілы! Не раз, утомлены дарогай, Жыццём вясны мае убогай, text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BB%D0%B5%D1%82%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Лета Прыйшло і лета. Куды ні глянь – усюды зелена, усё расце, усё наліваецца. Лісце на дрэвах вырасла ва ўвесь рост свой і весела трапечацца на сонцы. Весела пазірае стары лес, што разросся за сялом і цягнецца па краях поля, як разак, пастаўлены зубамі ўгору. Кусты арэшніку, рабіны, чаромхі густа разрасліся ўнізе і далёка параскідалі свае зялёныя галіны. Так зелена, так густа, што, здаецца, не пралезеш у лес! Птушкі аж глушаць сваімі галасамі, сваім шчэбетам. Некаторыя, раннія, ужо… text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BB%D0%B5%D1%82%D0%B0%D0%BC?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Летам Ну ж і волі, волі У гаі за вёскай! А цяплынь, цяплынь! Весела на полі, Слаўна пад бярозкай, Хоць ты сядзь-спачынь. Палюбуйся толькі: text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BB%D0%B5%D1%9E-%D1%96-%D0%B2%D0%BE%D1%9E%D0%BA?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Леў і воўк Хадзіў па лузе конь. З лесу выйшаў леў. – Я цар над усімі звярмі. Няма на свеце такога звера, каб не баяўся мяне, – кажа леў. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BC%D0%B0%D1%86%D1%96?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Маці Непрыветна цераз вокны Ночка пазірае. Ціха ў хаце. Ўся сямейка Спіць, адпачывае. Натрудзіўшы добра рукі, Натаміўшы плечы, text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BC%D0%BE%D0%B9-%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D1%8B-%D0%BA%D1%83%D1%82-%D1%8F%D0%BA-%D1%82%D1%8B-%D0%BC%D0%BD%D0%B5-%D0%BC%D1%96%D0%BB%D1%8B?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Мой родны кут, як ты мне мілы!.. Урывак з паэмы «Новая зямля» Мой родны кут, як ты мне мілы!.. Забыць цябе не маю сілы! Вось як цяпер, перада мною text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BC%D1%83%D0%B6%D1%8B%D0%BA-%D1%96-%D0%BF%D0%B0%D0%BD?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Мужык і пан Паслаў пан свайго мужыка (за паншчынай было дзела) з пісьмом да другога пана. Засунуў мужык пісьмо за пазуху і пайшоў. Якраз на дарозе сустрэў ён таго пана, да каторага ён ішоў з пісьмом. Вымае мужык з-за пазухі скумячанае пісьмо і падае яго пану, не скінуўшы шапкі. Гэта пану не спадабалася.… text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BC%D1%83%D1%80%D0%B0%D1%88%D0%BA%D1%96?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Мурашкі Абсохла зямля. Дзе-нідзе стала паказвацца зялёная травіца. На прыгорку, у лесе, весела гойдае сіняю галавою першая веснавая кветка – сон. У яго касматай галоўцы ўжо поўзае пчолка ды цалуе яго сінія лісточкі. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0-%D0%BB%D1%83%D0%B7%D0%B5?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — На лузе Добра ў лузе ў час палудны! Лёгка там дыхнуць! Хмаркі белыя марудна За лясы плывуць. Ветрык краскі чуць калыша, Травы шалясцяць, text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0-%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D1%96-%D0%B2%D1%8F%D1%81%D0%BD%D0%BE%D1%8E?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — На полі вясною Люблю я прыволле Шырокіх палёў, Зялёнае мора Ржаных каласоў І вузкія стужкі Сялянскіх палос – Люблю цябе, поле, text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D1%8D%D1%87%D1%86%D1%8B-%D0%B7%D1%96%D0%BC%D0%BE%D1%8E?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — На рэчцы зімою Не сядзіцца ў хаце Хлопчыку малому: Кліча яго рэчка, Цягнуць санкі з дому... Хочацца Алесю Выйсці на двор з хаты, text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D1%8D%D1%87%D1%86%D1%8B-%D1%83%D1%80%D1%8B%D0%B2%D0%B0%D0%BA-%D0%B7-%D0%BF%D0%B0%D1%8D%D0%BC%D1%8B-%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D1%8F?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — На рэчцы (урывак з паэмы «Новая зямля») Адказы на пытанні: 1. Чым захапляе рэчка Костуся? Глядзіш – на рэчку ён шыбуе І лёд сякеркаю мацуе, text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0%D0%B4%D1%8B%D1%85%D0%BE%D0%B4-%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%8B?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Надыход зімы Мяккі снег лятае пухам, І канца яму няма, І нясе сярдзітым духам, Дзікім сіверам зіма. Зачыняйце шчыльна хату, text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BA%D0%B0-%D0%B4%D0%B6%D0%BE%D0%BD-%D1%96-%D0%BC%D1%83%D1%85%D0%B0?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Наталька, Джон і муха I Бываюць-жа такія нядобрыя здарэнні на свеце! I горш за ўсё тое, што гэта здарэнне якраз налучыла маленькую Натальку. text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%B5-%D0%B1%D1%8F%D0%B4%D1%83%D0%B9?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Не бядуй! Не бядуй, што сонца нізка, Што прыходзіць нудны дзень, Не бядуй, што восень блізка І на дол кладзецца цень. Не бядуй, што снег халодны text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D1%91%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%9E-%D0%B4%D0%B0%D1%80?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Нёманаў дар Вясной у вёску прыехаў «стары скарбовы каморнік са сваімі інструментамі». Нёман, пракладваючы сабе новую дарогу, адрэзаў шырокую луку. Сяляне радаваліся, што будзе прыпынак для жывёлы. Аднак text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%8F?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Новая зямля Раздзел І «Леснікова пасада». Ён пачынаецца лірычным адступленнем, у якім аўтар гаворыць пра сваю любоў да малой радзімы. Далей ідзе апісанне прыроды, што акружае леснікову пасаду, і апісанне самой пасады. Аўтар у раздзеле не аднойчы падкрэслівае, што ён вяртаецца ў мінулае:… text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BE-%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B9-%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D1%8B-%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B9-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D0%B6%D1%8B?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — О, край родны, край прыгожы!.. Урывак з паэмы «Сымон-музыка» О, край родны, край прыгожы! Мілы кут маіх дзядоў! Што мілей у свеце Божым text/html 2025-08-23T14:31:50+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BF%D0%B0%D0%BD-%D1%96-%D1%80%D1%8D%D1%87%D0%BA%D0%B0?rev=1755959510&do=diff Якуб Колас — Пан і рэчка Калі проці рабіць будзеш I зачэпіш закон божы, Між людзямі ты нягожы, Сам сабе ты напаскудзіш. Быў праціўны пан на свеце: text/html 2025-08-23T15:45:14+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BF%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%83%D1%85-%D1%96-%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%87%D0%BA%D1%96?rev=1755963914&do=diff Якуб Колас — Пастух і авечкі У пастуха было у стадзе Больш за тысячу авец, I трымаў ён іх ў аградзе, Дзе рос адзін мох і сівец. Авечкі часта галадалі, text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BF%D0%B5%D1%80%D1%88%D1%8B-%D0%B3%D1%80%D0%BE%D0%BC?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Першы гром Голасам моцы, ціха і важна Гром пракаціўся ўгары. Луг адазваўся грому працяжна, Лес адгукнуўся стары. Гай страсянуўся, дрогнула поле, text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BF%D0%B5%D1%80%D1%88%D1%8B-%D1%81%D0%BD%D0%B5%D0%B3?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Першы снег Моцна скаваў мароз голую зямлю, зрабіў яе цвёрдай, як камень. Вымерзлі лужыны, высахла гразь. Халодная ледзяная кара пакрыла рэкі і азёры. Цвёрдую пасцель падрыхтаваў мароз для мяккага белага снегу. text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BF%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%96-%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%8B?rev=1755964466&do=diff Якуб Колас — Песні зімы Люблю я зімы з маразамі, Завеі белыя ў палях, I снегу скрып пад палазамі, I ціш зімовую ў лясах. Люблю я ветру спеў гаротны text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BF%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%8F-%D0%BB%D1%8F%D1%81%D0%BD%D0%BE%D0%B3%D0%B0-%D0%B6%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%83%D1%80%D1%8B%D0%B2%D0%B0?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Песня ляснога жаваранка (урывак з трылогіі «На ростанях») 1. Прырода ўсхвалявала паэта сваімі прывольнымі прасторамі наднёманскіх лугоў, непаўторнымі іх краявідамі і прыгажосцю. Якуб Колас параўноўвае яго з зялёным морам. Нёман і яго лука нагадала аўтару пышны старасвецкі сад, рака апісвала прыгожыя дугі, бліскучаю стужкай паміж лугамі і полем.… text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%80%D0%B0%D0%BA-%D0%B2%D1%83%D1%81%D0%B0%D1%87?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Рак-вусач Пад карэннямі ракіты Рак сядзіць, вусач сярдзіты, З доўгімі вусамі, З чорнымі вачамі, Зыркімі, лупатымі, З лапамі разгатымі, text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%80%D0%B0%D0%BD%D1%96%D1%86%D0%B0-%D0%B2%D1%8F%D1%81%D0%BD%D0%BE%D1%8E?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Раніца вясною Ціха ў полі, ціха ў лесе, А ні шэпне вецярок, Толькі дзесь у паднябессі Льецца звонкі галасок. Як бы срэбраны званочак text/html 2025-08-23T15:54:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D0%B2%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B7%D1%8B-%D0%B0%D0%B4%D0%BA%D0%B0%D0%B7%D1%8B-%D0%BD%D0%B0-%D0%BF%D1%8B%D1%82%D0%B0?rev=1755964466&do=diff Якуб Колас — Родныя вобразы — Адказы на пытанні 1. Працай рольніка створаны свет «спелай нівы, ціхай жальбы палёў». Першыя дзве страфы верша ўяўляюць сабой зварот text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D0%B2%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B7%D1%8B?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Родныя вобразы Вобразы мілыя роднага краю, Смутак і радасць мая! Што маё сэрца да вас парывае? Чым так прыкованы я К вам, мае ўзгорачкі роднага поля, text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%80%D1%83%D1%87%D1%8D%D0%B9?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Ручэй Між алешын, кустоў, Дзе пяе салавей, І шуміць і грыміць Срэбразвонны ручэй. Як матулька, вярба Хіліць голаў над ім, text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%80%D1%8B%D0%B1%D0%B0%D0%BA%D1%96?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Рыбакі Прыгнаўшы з раніцы каровак, Алесь і Андрэй сказалі сваёй маме, што яны пойдуць вудзіць рыбу. – Лепш бы вы, дзеці, крыху адпачылі, – сказала ім матка, – ды і колькі вы наловіце той рыбы? Натрэплеце толькі ногі… text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D0%B0%D0%B2%D0%BE%D1%81%D1%8C-%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%BF%D1%83%D1%81%D0%BD%D1%96%D0%BA?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Савось-распуснік I Вось што, дзеткі, мае краскі: Што хадзіць за многа міль? Можа лепей замест казкі Расказаць вам адну быль? text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%96%D1%80%D0%B0%D1%82%D0%B0-%D1%8E%D1%80%D0%BA%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Сірата Юрка I Вясною, як зачынаў ажываць свет, выбілася з зямлі тоненькая, чырванаватая травінка. Гэта добрае, яснае сонейка выклікала яе да жыцця. Беднае зернятка, з якога вырасла травінка, згубіла ўжо ўсякую надзею ўбачыць калі-небудзь белы свет: так было цёмна яму ў зямлі пад снегам, так холадна і маркотна. I ўсё ж такі дачакалася. I цікавая з яго вырасла травінка. Танюсенькая ножка, а на ёй угары, на два пальцы ад зямлі, выплелася з яшчэ болей тоненькіх, зялёных нітачак-травін… text/html 2025-02-01T03:30:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D1%8B-%D0%BB%D0%B5%D1%81?rev=1738380648&do=diff Якуб Колас — Стары лес Цэлыя вякі жыла пушча згодна і шчасліва. Аднойчы з аднаго берага на другі трапіла насенне старой, усімі паважанай ліпы. На семя асіна наўмысна скінула тоўсты сук, а потым побач з ім апусціла сваё насенне. Пакуль ліпавае насенне выбівалася з-пад сука, асіна ўзышла і заглушыла ліпку.… text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D1%8B%D1%8F-%D0%B4%D1%83%D0%B1%D1%8B?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Старыя дубы Зноў я бачу, зноў вітаю, Як паноў вяльможных, Па-над Нёманам у гаю Гурт дубоў разложных. Сам не ведаю, чым мілы, text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%88%D0%BD%D0%B0%D0%B5-%D1%81%D0%BF%D0%B0%D1%82%D0%BA%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D0%B5?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Страшнае спатканне І — Вось што, Тараска: годзе ўжо табе каля рэчкі бегаць, лепш занёс-бы ты дзядзьку полудзень на Высокі Бераг. Не палянуйся, сынок, — сказала мне матка. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%81%D1%83%D1%81%D1%82%D1%80%D1%8D%D1%87%D0%B0-%D0%B7-%D0%B2%D0%BE%D1%80%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%BC?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Сустрэча з ворагам Разгалістыя сосны, быццам зялёныя шатры, раскінуліся на пясчаным узгорку ўскрай лесу. Шмат сцяжынак і глухіх дарог разыходзіцца адсюль у лес у розных кірунках. Куды яны вядуць? Алёша Найдзёнак – а яму ужо трынаццаць год – не ведае: вельмі ж ужо вялікі гэты лес, непраходны. Па краі ўзгорка ўецца шырокая дарога. Гэты ўзгорак – улюбёнае месца Алёшы. Часта бываў ён тут. Разнастайная музыка, якая звініць па паветраных струнах ранішняй цішыні: далёкія гудкі паравозаў, … text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%83-%D0%B3%D1%80%D1%8B%D0%B1%D0%B0%D1%85?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — У грыбах Два браты, Алесь і Пятрусь, з каторых аднаму было восем гадоў, а другому дзесяць, папрасілі сваю матку, каб заўтра пабудзіла іх рана-рана, як чуць толькі стане на свет займацца, каб да сонца зайсці ў лес. Хлопцы надумаліся пайсці ў грыбы. Яшчэ з вечара загатавалі яны сабе лапці, кошыкі, замест ножыкаў залезцы – адразаць карэньчыкі баравікам. Нажоў не набярэшся, ды і на лесніка можна налучыцца. Прыгатаваўшы ўсё як мае быць, хлопцы павячэралі і ляглі спаць. Спаць не хацелася… text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%83-%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D1%8B%D1%85-%D0%B4%D1%83%D0%B1%D0%B0%D1%85?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — У старых дубах Цэлы гай старасвецкіх дубоў раскінуўся па беразе Нёмана. Такіх дубоў цяпер рэдка дзе ўбачыш. Іх не чапіла рука людская, толькі доўгія часы палажылі свой след — пячаць глыбокай старасці. I многа ўсякіх змен часу бачылі гэтыя нямыя сведкі прошласці! Жыццё многіх людскіх пакаленняў прайшло перад імі і праходзіць, бы тыя хвалі Нёмана, што пакручастым змеем абвівае тут іх сялібу, высокі, роўны груд, а яны ўсё стаяць, спакойныя, важныя, і жывуць сваім асобным жыццём. Прах… text/html 2025-08-23T16:13:25+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%83-%D1%8F%D0%B3%D0%BE-%D0%B1%D1%8B%D1%9E-%D1%81%D0%B2%D0%B5%D1%82-%D1%86%D1%96%D0%BA%D0%B0%D0%B2%D1%8B?rev=1755965605&do=diff Якуб Колас — У яго быў свет цікавы... Урывак з паэмы «Сымон-музыка» У яго быў свет цікавы, Свае вобразы, жыццё, І ў душы яго ўсе з’явы Сваё мелі адбіццё. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%83%D1%81%D1%85%D0%BE%D0%B4-%D1%81%D0%BE%D0%BD%D1%86%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Усход сонца Сноп праменняў, пышна ўзняты, Сее бляск-чырвонцы – Гэта неба сцеле шаты На дарогу сонцу. Над палямі мрок прарваўся, text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%85%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%BA%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Хмарка Казка пачынаецца эпіграфам, радкамі верша Янкі Купалы: «Не шукай ты шчасця, долі на чужым далёкім полі». Ціхім летнім ранкам нарадзілася Хмарка. З вышыні ёй здавалася ўсё на зямлі прыгожым і шчаслівым. Не заўважала, з якой надзеяй пазіралі на яе каласкі пажоўклага жыта. Радасная, светлая Хмарка плыла ўсё далей і далей. Пад вечар апынулася сярод высокіх гор. Скала спытала Хмарку, што тая бачыла. Хмарка пачала гаварыць пра шчаслівае жыццё на зямлі. Арол не пагадзіўся з ёй: «Т… text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%85%D1%80%D0%B0%D0%B1%D1%80%D1%8B-%D0%BF%D0%B5%D0%B2%D0%B5%D0%BD%D1%8C?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Храбры певень Па надворку певень ходзіць, За сабою куры водзіць I крычыць: – Сюды! Сюды! Як кіўне ён галавою, Сыплюць куры чарадою – text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%86%D1%8F%D0%B6%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%B4%D0%BE%D0%BB%D1%8F?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Цяжкая доля Страшна загневаўся рак і не хоча адпусціцца. Залез у сваю норку, выставіўшы доўгія вусы і шырокія клешчы. Сядзіць, не зварухнецца. Ці скрыўдзіў яго хто так моцна, ці жыць на свеце абрыдла – не ведаю. Толькі ні с кім і гаварыць не хоча рак. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%88%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Школа Урывак з апавядання Прыйшла восень. Асыпалася лісце з дрэў. Агалілася зямля. Птушкі разляцеліся. Насталі кароткія, туманныя восеньскія дні. text/html 2025-08-23T16:04:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%8E%D1%80%D0%BA%D0%B0-%D1%96-%D0%BA%D0%BE%D1%82?rev=1755965045&do=diff Якуб Колас — Юрка і кот Юрка рана прабудзіўся. – Есці дайце мне! – крычыць: Я ляжаў і зверадзіўся, Нездароў я – ўсё баліць. Матка хлеба адламала. text/html 2025-08-23T15:45:15+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D1%8F%D1%81%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D0%B4%D0%BD%D1%96-%D0%B2%D0%BE%D1%81%D0%B5%D0%BD%D1%96?rev=1755963915&do=diff Якуб Колас — Ясныя дні восені Сярод гнілой восені выдаюцца часам ясныя, светлыя дні. Ціха ўсюды. Вецер не скалыхне ні адзін лісцік, ні адну травінку. Ласкавае неба пазірае на зямлю; нідзе ні хмурынкі. Ясна і хораша, усё роўна як вярнулася лета. Падарыла восень людзям яшчэ некалькі ясных, светлых і цёплых дзён.… text/html 2025-02-01T03:53:59+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%8F%D0%BA%D1%83%D0%B1-%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81/index?rev=1738382039&do=diff Якуб Колас якуб-колас index