https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-16T02:17:43+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T16:04:01+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BD-%D0%B1%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B0%D0%BD?rev=1755965041&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Атаман-барабан Атаман – вялікі, з чорнаю калматаю поўсцю сабака. Адно вуха тырчком, другое вісіць. Жыве ён за хлявом, у пустой жалезнай бочцы. Дзед Зміцер напхаў у бочку саломы, Атаман выскуб у саломе нару – вось і гатова жытло. Дождж не залівае, мароз не страшны. Хіба ўлетку надта горача, але ў спёку няблага і ў цяньку пад яблыняй.… text/html 2025-08-23T16:04:01+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B1%D0%B0%D0%B1%D1%91%D1%80?rev=1755965041&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Бабёр Каб нікога не пакрыўдзіць, скажу адразу: усе дзікія жывёлы цікавыя і адметныя. Адны – сваімі дзівоснымі ўборамі, другія – выдатнымі спевамі, трэція – таямнічымі павадкамі, а рачныя бабры – славутыя майстры. У старажытнасці на зямлі нашай дзейнічаў мудры закон: каля бабравіны нельга было касіць сена, араць зямлю і секчы дрэвы. Так людзі шанавалі гэтых звяркоў за каштоўнае футра.… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B1%D0%B0%D0%B1%D1%83%D0%BB%D1%96%D0%BD%D0%B0-%D0%B2%D0%B0%D1%80%D1%82%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Бабуліна варта Добра зімовым вечарам пасядзець каля грубкі. Гудзе, пагрозліва страляе іскрамі агонь – усё яму дроў мала. У мяне й самога рукі свярбяць падкарміць ненажэру бярозавым паленам, але баба Анюта тут як тут. Прыструніла чырвонае вуголле жалезным шуфлікам і кажа нам абодвум – мне і агню:… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B1%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D0%BA?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Баравік Такое ўжо шчасце грыбніка: чым у руцэ цяжэйшы кошык, тым яму лягчэй і весялей. Імжыць над лесам дожджык, а вопытны грыбнік не ўцякае дахаты. Ходзіць паміж дрэў і паціху напявае: text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B1%D1%83%D1%81%D0%B5%D0%BB?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Бусел Напэўна, вясёлы жартаўнік прыдумаў гэты жарт. Ён кароценькі. Ты яго, дружа, адразу запомніш. Ходзіць бусел па балоце, text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B2%D0%BE%D0%B6%D1%8B%D0%BA?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Вожык Вось дык дзіўны шавец! На спіне сто іголак, а шыць не ўмее. Кожны назаве яго імя – гэта вожык. І мае ён не сто іголак, а ў сто разоў больш. Так, прынамсі, падлічылі вучоныя. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B2%D0%BE%D1%81%D0%B5%D0%BD%D1%8C-%D0%BD%D0%B0-%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B7%D0%B5?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Восень на парозе Учора з раніцы і да самага вечара дажджыла. А сёння зусім па-ліпеньску спякотлівы дзень. I цішыня. Толькі дзесьці звонка цінькаюць сінічкі. Помніце такую прыказку: text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B2%D1%8F%D0%BB%D1%96%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D1%81%D1%96%D0%BD%D1%96%D1%86%D0%B0-%D1%96-%D1%8F%D0%B5-%D1%81?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Вялікая сініца і яе сястрыцы Гэтую невялічкую жвавую птушку ўсе добра ведаюць. Цёмная шапачка на галоўцы, белыя шчочкі, на жоўтым жывоціку – чорны гальштук. Яе звонкі бадзёры галасок чуваць здалёк: text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B4%D0%B2%D0%B0-%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%82%D1%8B-%D0%B2%D0%B5%D1%80%D0%B0%D0%B1-%D1%96?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Два браты-вераб’і За акном – сонечны зімовы ранак. Навокал у казачнай шэрані стаяць здранцвелыя дрэвы. Выбежыш на вуліцу – шчокі апячэ калючы злюка-мароз. Міжволі схаваеш нос у каўнер. А яны сядзяць на галінках вішні ці рабіны, як пушыстыя камячкі, і бадзёра крычаць на ўвесь двор:… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B6%D0%B0%D0%B1%D1%96%D0%BD%D1%8B-%D0%B2%D0%BE%D1%87%D0%BA%D1%96?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Жабіны вочкі Здарылася гэта ў даўнія часы. Вандраваў па свеце Добры Чараўнік. I сталася так, што прывялі яго дарогі на нашу Беларусь. Азірнуўся вакол сябе Чараўнік і аж засмяяўся ад радасці: такая прыгожая зямля яшчэ не сустракалася на ягоным шляху. Куды ні кінеш вокам – да неба паднімаюцца векавыя пушчы, а на іх белымі шапкамі адпачываюць воблакі. Рэкі – быццам дзівосныя срэбныя паясы, што злучылі зямлю і неба. I зусім зачаравалі вандроўніка празрыстыя азёры нашы, падобн… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B6%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D1%87%D0%BA%D1%96-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D0%BB%D1%8F%D1%86%D1%96%D1%86%D0%B5?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Жавароначкі, прыляціце... Жаўрукі – найпершыя пасланцы вясны. На Беларусь яны вяртаюцца з выраю ў сярэдзіне сакавіка. Сонца яшчэ не паспела злізаць снег. Раніцою і ўвечары кусаецца мароз. А жаўрукі пяюць ужо, звіняць над полем і лесам, над вёскамі і гарадамі, вітаюць прыход вясны.… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B6%D0%B0%D1%9E%D1%80%D1%83%D0%BA?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Жаўрук Жаўрукі вяртаюцца з выраю ў пачатку сакавіка. Сонца яшчэ не паспела злізаць снег, уначы і раніцай шчыпаецца мароз. А жаўрукі радасна звіняць над лугамі і палеткамі, вітаючы надыход вясны. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B6%D1%83%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D0%BD%D1%8B?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Журавіны Што за казачнае слова – журавіны! Колькі музыкі, пяшчоты ў кожным гуку! Так і хочацца ўголас паўтарыць: журавіны, журавінка text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B6%D1%83%D1%80%D0%B0%D1%9E%D0%BB%D1%96?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Жураўлі Хочаце ведаць, як вясна-красна святкуе перамогу над зімой? Тады гайда з кватэры або хаты! За ваколіцу, на рэчку, у лес ці поле. Пасля давайце спынімся, сцішымся і прыслухаемся. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B6%D1%8B%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%B2%D0%B0%D0%B4%D0%B0-%D0%BA%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%96%D1%86?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Жывая вада крыніц З зялёнага нататніка 1 «У рэках і азёрах жывуць рыбы, а ў крыніцах – зоркі», – не ведаю, ніяк не магу прыгадаць, ад каго і калі запалі ў душу мне гэтыя словы. Але колькі помню сябе, на кожную крыніцу дзіўлюся як на неразгаданую загадку і вялікую таямніцу. Куды б ні прывялі вандроўныя шляхі-дарогі,заўсёды пацікаўлюся, ці бруіцца паблізу крынічная вадзіца. І абавязкова падгадаю хвілінку – зачарпну далонямі жывое срэбра, спаласну твар, усмак нап’юся – і д… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B7%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B4%D0%BA%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Загадка Прыехаў дзед Зміцер з гасцей. Прывёз бабе Анюце ад унукаў гасцінец – ладную вязку абаранкаў. – Смачна пахнуць ды надта цвёрдыя, – смяецца бабуля, – баюся зубы паламаць. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B7%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%80%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Задзіра Паслугаваў я бабулінай жыўнасці і вяртаюся ў хату. Іду па надворку, раптам чую – хтосьці тупаціць. Ды так моцна, аж зямля, здаецца, дрыжыць. Спыніўся я, азірнуўся назад. Вось дык дзіва! Непадалёку начальнік бабулінай варты стаіць. Галаву з баявой сякерай да зямлі нагнуў, крылы ўбакі растапырыў. Замер і не варухнецца. Толькі зіркае нядобра жоўтым вокам. Узяла мяне цікавасць: дай пагляджу, што далей будзе.… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B7%D0%B0%D1%8F%D1%86?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Заяц Кожны, мабыць, ведае: у гульні не абысціся без лічылкі. А складзена лічылак шмат. Кароценькіх і доўгіх, смяшлівых і нязвыклых. Я таксама ведаю некалькі лічылак. Асабліва мне падабаецца вось гэтая: text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B7%D1%8F%D0%B7%D1%8E%D0%BB%D1%8F?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Зязюля Шмат ёсць птушак-прыгажуняў. Вачэй не адарвеш ад іхніх убораў-апярэнняў. Не менш і знакамітых птушак-пявунняў. Цэлы дзень іх будзеш слухаць – ні кропелькі не надакучыць. Але чамусьці і першых, і другіх мы не надта добра ведаем. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D1%8F%D0%B4%D1%8B?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Каляды Каляды – свята нараджэння Ісуса Хрыста, які з’явіўся на свет, каб збавіць людзей ад грахоў, навучыць іх дабру, згодзе і міласэрнасці. Гэта вельмі старадаўняе і надзвычай цікавае народнае свята. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%BA%D0%BD%D1%96%D0%B3%D0%B0%D1%9E%D0%BA%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Кнігаўка У балотных і вадзяных птушак ёсць пільная варта, якая не баіцца чужакоў, а кідаецца ім насустрач і голасна крычыць: «Чый ты?.. Чый ты?..» text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%BB%D0%B5%D0%B1%D0%B5%D0%B4%D0%B7%D1%8C?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Лебедзь Лебедзь – надзвычай прыгожы птах. Вялікі, бялюткі ўвесь, як снег. Шыя тонкая, дзюба чырвоная, з чорнаю плямкаю на самым кончыку. Плыве – крылы прыўзнятыя, распушчаныя, нібы надзьмутыя ветразі. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%BB%D1%96%D1%81%D1%96%D1%87%D0%BA%D1%96?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Лісічкі Маленькія жоўтыя лісічкі – сапраўды як дружныя сястрычкі. Паасобку яны не растуць, а нібыта водзяць вясёлы карагод. Убачыў адну – другая просіцца ў рукі. Нахіліўся над ёю – трэцяя кліча да сябе. А там – чацвёртая, пятая, шостая text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%BC%D1%91%D0%B4-%D0%B7-%D0%BA%D0%B0%D1%9E%D0%B1%D0%B0%D1%81%D0%BE%D1%8E?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Мёд з каўбасою Прыехаў я сонечным майскім днём да бабы Анюты і дзеда Зміцера, падыходжу да іхняй сядзібы і бачу дзіва. У дзедавым садзе замест яблынь ды грушаў белыя і ружовыя воблакі стаяць, а каля іх касманаўт ходзіць! Так-так, самы сапраўдны касманаўт. Праўда, апрануты ў доктарскі халат, затое на галаве – лётчыцкі скафандр. То над адным нахіліцца вулеем, то над другім. Далей гляджу – да мяне прастуе. Падышоў, зняў з галавы скафандр – вачам сваім не веру: касманаўтам дзед… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%BD%D1%8F%D1%81%D0%B2%D1%96%D0%B6%D1%81%D0%BA%D1%96-%D0%BF%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D1%86?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Нясвіжскі палац У даўніну, пяць або шэсць стагоддзяў таму, падарожнікі і купцы, якім выпадала ехаць праз Беларусь, у сваіх успамінах нярэдка называлі нашу зямлю краінай замкаў і палацаў. Перад іх вачыма амаль праз кожныя 40–50 кіламетраў паўставалі магутныя каменныя ці цагляныя сцены з вузкімі байніцамі, заўсёды гатовымі належным чынам сустрэць варожую сілу. А бараніцца тады нашым продкам даводзілася часта: і ад крыжацкай навалы, і ад татарскіх набегаў, і ад маскоўскай няво… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%80%D0%B0%D0%BA?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Рак Навучу вас цікавай скорагаворцы. Слухайце і запамінайце, а потым паспрабуйце пераказаць: Ехаў грэка цераз рэку. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%80%D1%8B%D0%B6%D1%8B%D0%BA?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Рыжык Я прыехаў у гэтую ціхую прырэчную вёсачку зімой. Вечарэла. Хаты, хлявы, сцяну лесу адразу за гародамі і садамі ахутвалі шэрыя прыцемкі. З сівага, калматага неба церусіліся дробныя сняжынкі. Я быў адзін, хто выйшаў тут з аўтобуса. А на прыпынку, як і па ўсёй вуліцы, – больш ні душы. У каго ж спытаць, дзе можна ўладкавацца нанач?… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D1%96%D0%BD%D1%96%D1%86%D0%B0-%D1%96-%D1%81%D0%BD%D1%8F%D0%B3%D1%96%D1%80?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Сініца і снягір Яны – як сястрычка і брат. Жвавая сінічка-невялічка і паважны прыгажун снягір, якога ў нас яшчэ называюць гіль. Улетку іх амаль не відаць. Ні ў вёсцы, ніў горадзе. Хіба што ўбачыш у лесе. Хутчэй за ўсё ў яловым ці хваёвым, дзе яны выводзяць птушанят. Снягір – у гняздзе з сухіх яловых галінак, сінічка – нярэдка ў старым пакінутым дупле.… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D0%BB%D1%83%D1%86%D0%BA%D1%96%D1%8F-%D0%BF%D0%B0%D1%8F%D1%81%D1%8B?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Слуцкія паясы Сёння яны знаходзяцца ў самых вядомых музеях Лондана і Парыжа, Варшавы і Кіева, Масквы і Нью-Норка. Вельмі багаты і каштоўны збор таксама захоўваўся ў Мінску, але ў гады другой сусветнай вайны быў незваротна страчаны. Цяпер на Беларусі засталіся толькі фрагменты ад гэтых дзівосных вырабаў. Глядзіш на іх, і міжволі згадваецца ранішні расяны луг, што ажно зіхаціць, пераліваецца ўсімі колерамі пад першымі сонечнымі промнямі. А на памяць адразу прыходзяць радкі … text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D1%80%D1%8D%D0%B1%D0%BD%D0%B0%D0%BA%D1%80%D1%8B%D0%BB%D1%8B%D1%8F-%D1%81%D1%82%D1%83%D0%B6%D0%BA%D1%96?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Срэбнакрылыя стужкі 1 Самай вялікай ракой на свеце, як вядома, лічыцца афрыканскі Ніл. Разам з прытокам Кагерай ён выцягнуўся аж на 6695 кіламетраў. У Еўропе першынство трымае Волга – ад вытоку да вусця яе даўжыня 3 531 кіламетр. Зразумела, такімі адлегласцямі нам, беларусам, пахваліцца не выпадае. Аднак дастаткова зірнуць на геаграфічную карту, каб пераканацца: сваёй выявай Беларусь нагадвае чалавечую далонь, уздоўж і ўпоперак спярэшчаную рэкамі-маршчынкамі. Па тэрыторыі … text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%82%D1%83%D1%82-%D0%B2%D1%8F%D0%BB%D1%96%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0-%D0%BA%D0%BD%D1%8F%D1%81%D1%82?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Статут Вялікага Княства Два з паловаю стагоддзі, з 1589 па 1840 год, на тэрыторыі Беларусі дзейнічаў Статут Вялікага княства Літоўскага. Гэты Збор законаў, напісаны тагачаснаю беларускаю моваю, быў надрукаваны летам 1588 года ў Віленскай друкарні братоў Мамонічаў. Потым з’явіліся пераклады Статута на лацінскую, польскую і рускую мовы. І з таго часу аж да сённяшніх дзён многія адукаваныя людзі захапляюцца яго мудрасцю і дасканаласцю.… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Стронга Ва ўсіх дзетак адзенне з манетак. Крылы маюць – не лятаюць. Ног няма, а не дагоніш... Што гэта за дзеткі і дзе яны жывуць? Канечне, у возеры ці рэчцы! Вывудзіш ладную плотку або ляшча, а яны срэбраныя, нібы з казачнага куфра. Упалюеш зубатага шчупака, што ўчапіўся за блясну – таксама дзіва. Ён скача зялёнай маланкай, аж у вачах рабацініць.… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D1%83%D0%BD%D1%96%D1%86%D1%8B?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Суніцы З дзяцінства помніцца маміна загадка: Сядзіць паненка ў чырвонай сукенцы, хто яе убачыць – той і паклоніцца. text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D1%8B%D0%BD%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D1%86%D0%B0%D1%80%D0%BA%D0%B2%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Сынковіцкая царква Непадалёку ад горада Слоніма можна пабачыць адно з самых дзівосных збудаванняў на Беларусі – Сынковіцкую царкву. Яна высокая – здаецца, дастае да аблокаў. Сцены – з чырвонай старадаўняй цэглы, нібыта абпалены полымем шматлікіх войнаў, што пракаціліся па нашай шматпакутнай зямлі. Цяжка адарваць вочы ад гэтага надзвычай прыгожага помніка дойлідства.… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%87%D0%B0%D1%80%D0%BD%D1%96%D1%86%D1%8B?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Чарніцы Народная прыкмета кажа: Калі шмат мух – тады шмат і чарніц. А мне здаецца, што чарніц заўжды багата ў нашым лесе. Гэтыя цёмна-сінія, з шызым налётам ягады, бадай, , ведае кожны. Яны растуць на нізкіх кусціках з рэдкім дробным лісцем. А галінкі такія шчодрыя – аж вочы разбягаюцца. Міжволі тут прысядзеш або ўкленчыш і давай– па ягадцы, па дзве, як ужо налаўчыўся. Калі ж надумаўся прыйсці дамоў з поўным вядром, ніяк не абысціся без добрае парады:… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%8F%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%96-%D1%80%D1%83%D0%B6%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Янка і Ружа У аповесці «Янка і Ружа» сюжэт убірае ў сябе дзве раўназначныя часткі: у краіне Летавеччыне, дзе кіраваў разумны Уладар, людзі жылі шчасліва, а ў суседніх – Зубоніі і Пузоніі – гаравалі, бо іх каралі вялі бясконцыя войны. Цёмныя сілы замыслілі разбурыць шчасце і ў Летавеччыне. Балотніца падманам зацягвае ў багну Уладара і Уладарку, калі тыя неаглядна кінуліся шукаць кветку шчасця ў Купальскую ноч, а здрадлівых пузонскага і зубонскага каралёў прымушае служыць саб… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80%D0%B0-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D0%B7%D1%8F%D0%B7%D1%8E%D0%BB%D1%96%D0%BD%D1%8B-%D0%BF%D0%B0%D0%BD%D1%87%D0%BE%D1%88%D0%BA%D1%96?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Зязюліны панчошкі Пэўна, вы чулі пра птушынага князя Кука. Калісьці ён жыў у нас на Беларусі і нікому не даваў у крыўду вясёлы крылаты народ. Але аднойчы здарылася бяда: князь Кук кудысьці прапаў. Пагаравалі, пашчабяталі сумна птахі і згаварыліся шукаць свайго заступніка. А якраз была вясна: трэба гнёзды будаваць, птушанят выседжваць. Няма ахвотнікаў неадкладна выправіцца ў пошукі. Папрасілі зязюлю. Нават паабяцалі яе дзетак гадаваць. Зязюля падумала-падумала і згадзілася… text/html 2025-08-23T16:04:02+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80%D0%B0-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA-%D1%81%D0%BE%D0%BD-%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B0?rev=1755965042&do=diff Уладзімір Ягоўдзік — Сон-трава У старадаўняй легендзе расказваецца... Калісьці даўным-даўно сярод цёмных бароў на высокім пагорку стаяў палац слаўнага ўладара Рыдана. Шмат багацця меў Рыдан, а найвялікшым ягоным скарбам была схаваная за дванаццаццю дзвярамі, замкнутая на дванаццаць замкоў залатая карона, аздобленая камянямі-самацветамі. Калі Рыдан надзяваў гэтую карону на галаву і выходзіў з палаца, дык ноч станавілася днём, а зіма ператваралася ў лета.… text/html 2025-02-01T03:12:54+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%83%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80-%D1%8F%D0%B3%D0%BE%D1%9E%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA/index?rev=1738379574&do=diff Уладзімір Ягоўдзік уладзімір-ягоўдзік index