https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T19:46:58+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T16:03:59+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B1%D0%B0%D0%B1%D1%96%D0%BD%D0%B0-%D0%BB%D0%B5%D1%82%D0%B0?rev=1755965039&do=diff Рыгор Ігнаценка — Бабіна лета Другі тыдзень запар ідзе дождж. Цярушыць і цярушыць, быццам праз сіта. А то часам і ветрам пацягне, ды такім халодным, што пальцы пачынаюць дубець. Здаецца, яшчэ тыдзень-другі – і на змену дажджу пасыплецца снег, ляжа на зямлю мяккім пухам. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B1%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D0%BA%D1%96-%D1%9E-%D1%85%D1%83%D1%81%D1%86%D1%96%D0%BD%D0%BA%D0%B0%D1%85?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Баравікі ў хусцінках Звечара падрыхтаваліся мы са Стасікам да паходу ў лес: паклалі ў кошыкі хлеб і сала, па пары сакаўных яблыкаў, нажы. text/html 2025-08-23T16:03:59+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B2%D0%B0%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8B-%D1%86%D1%96%D1%88%D1%8B%D0%BD%D1%96?rev=1755965039&do=diff Рыгор Ігнаценка — Вартавы цішыні Вельмі рана прачнуўся дзяцел у дупле старой асіны, дзе ён правёў доўгую халодную ноч. У зімовым лесе было яшчэ змрочна і маўкліва, але неба на ўсходзе ўжо загарэлася чырванню. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B2%D0%B5%D1%82%D0%BB%D1%96%D0%B2%D0%B0%D1%81%D1%86%D1%8C?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Ветлівасць Восеньскім поўднем выбраўся я ў грыбы. Прывабіў мяне светлы бярозавы гаёк кіламетраў за пяць ад вёскі. Пакуль дайшоў да грыбнога месца, ажно запарыўся. Зняў з галавы капялюш і пачаў грыбы шукаць. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B2%D1%8F%D1%81%D0%BD%D0%B0-%D1%96%D0%B4%D0%B7%D0%B5?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Вясна ідзе Уздоўж сцежкі, што вядзе ў школу, дзівоснымі фігурамі ўзвышаюцца высокія гурбы снегу. У белых футрах бязладна тоўпяцца кусты кучаравага алешніку. Нібы на свята, у лёгкае адзенне прыбраліся стройныя бярозкі, маладыя рабінкі, каржакаватыя дубкі. А высокія панурыя елкі апрануліся ў цёплыя халаты, ды так і стаяць сабе, бавячы час. Ад дрэў і кустоў на белым іскрыстым снезе ляжаць доўгія цені. Ух як холадна! Бр-р-р… text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BB%D1%96%D0%B2%D0%B0%D1%8F-%D0%BF%D1%82%D1%83%D1%88%D0%BA%D0%B0?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Ганарлівая птушка Прыносіць мне неяк восенню сябар падраненага цецерука. «На, – кажа, – ты з птушкамі любіш важдацца. Можа, і прыручыш яго». text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B3%D1%80%D1%8B%D0%B1%D0%BD%D1%96%D0%BA?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Грыбнік Грыбы сёлета з’явіліся са спазненнем. Але затое – колькі! Людзі носяць кашамі, кашолкамі, вёдрамі, а іх усё не меншае. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%87%D0%BA%D0%B0?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Дзічка Паказаў мне яе вясковы пастух. Знаходзілася дрэўца непадалёк ад вёскі ў непралазным драбналессі. Колькі разоў я ў ім быў, а вось жа не трапіла на вочы. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%B4%D1%83%D0%BF%D0%BB%D1%8F%D0%BD%D0%B0%D1%87%D0%BA%D0%B0?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Дупляначка Дзьмуў лёгкі веснавы ветрык. Бяроза, пад якой я сядзеў, тонка звінела крыштальным звонам. Учора прайшоў першы дождж. А ноччу падмарозіла. I дажджавыя кроплі на галінках ператварыліся ў ільдзінкі. Яны біліся адна аб адну і звінелі. text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BA%D0%B0%D0%BC%D1%83-%D1%85%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%BD%D0%B0-%D0%BA%D0%B0%D0%BC%D1%83-%D0%B4%D1%83%D1%88%D0%BD%D0%B0?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Каму холадна, каму душна Дзед Яўсей паснедаў, абуў абшытыя кажушынай валёнкі, апрануўся і пачаў шукаць сякеру. – Ты куды, дзядуля, пойдзеш? text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BA%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D1%8C-%D0%B2%D1%8F%D1%81%D0%BD%D1%8B?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Карабель вясны Прадмова Гэту кніжачку я збіраў на цёплых веснавых палянках, задуменных асенніх палях і сенажацях, ціхіх рачулках і балотцах. Вось тое, што ў гэтых вандроўках усхвалявала альбо чымсьці зацікавіла звярнула на сябе ўвагу, прымусіла засяродзіцца і легла ў аснову замалёвак аб нашай цудоўнай беларускай прыродзе, якія я прапаную сваім юным чытачам.… text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BB%D0%B5%D1%81%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87%D0%BE%D0%BA?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Лесавічок Палявалі мы ў гэты дзень на багатых дзічынай Валожынскіх перавалах. Заблудзіўшы ў лесе, я не менш быў рады сустрэчы з чалавекам, чым Рабінзон Круза на пустэльным востраве. text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BB%D0%B5%D1%82%D0%B0-%D0%BD%D0%B0%D0%B4%D0%BB%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%8F?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Лета надламалася Канец ліпеня. Пазней пачало ўставаць сонейка. Ды і грэе яно ўжо не так, як раней. Большасць птушак прымоўкла. І толькі нямногія зрэдку ўсё яшчэ працягваюць свае спевы. Але што гэта за песні! Куды толькі, здаецца, падзеліся іх весялосць і моц.… text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BB%D1%96%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D0%B4%D0%BD%D1%96%D0%BA?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Лістападнік Неяк асеннім днём блукаў я са стрэльбай па лесе. У адным месцы пачуў нейкі нязвыклы енк. Здавалася, быццам нехта злёгку на ляльку націскаў і тая падавала свой голас. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BD%D0%B0%D1%88-%D0%BC%D0%BE%D1%81%D1%86%D1%96%D0%BA?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Наш мосцік У нашай вёсцы, адразу за дамамі праз рачулку перакінуты драўляны мосцік. I мы, і жыхары з процілеглага берага ўвесь час карыстаемся ім. З цягам часу некаторыя дошкі ў мастку падгнілі і праваліліся. Удзень па ім можна яшчэ прайсці так-сяк, а ўвечары і ўначы – небяспечна.… text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BD%D0%B5%D0%B7%D0%B2%D1%8B%D1%87%D0%B0%D0%B9%D0%BD%D1%8B-%D0%B3%D1%80%D1%8B%D0%B1%D0%BD%D1%96%D0%BA?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Незвычайны грыбнік Кожны грыбнік мае свае мясціны ў лесе. Меў такую і Толік. Гэта была невялічкая светлая палянка сярод лесу. На ёй рос тоўсты дуплаваты дуб. У дупле вяліся круцігалоўкі, і хлопчык часта назіраў, як птушкі кармілі сваіх дзяцей. text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BF%D0%B0%D1%81%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%86%D0%B5-%D1%80%D0%B0%D0%B1%D1%96%D0%BD%D0%BA%D1%83?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Пасадзіце рабінку Той чалавек, які не пасадзіў ніводнага дрэўца, дарэмна жыццё пражыў. Так вучыць мудрая народная прымаўка. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BF%D0%B0%D1%82%D1%80%D1%8D%D0%B1%D0%BD%D0%B0%D1%8F-%D1%81%D0%BF%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B0?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Патрэбная справа Калісьці дзядуля Міхал сам быў лесніком. А цяпер ім стаў яго сын, а Сяргейкаў бацька. I хоць дзядуля ўжо старэнькі і слабы, але з лесам усё яшчэ не расстаецца, тое-сёе робіць у ім. Ды і ўнука гэтаму вучыць. text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BF%D0%B5%D1%80%D1%88%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D1%81%D0%BA%D1%96-%D0%BF%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D1%80%D1%83%D0%BD%D0%B0%D0%BA?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Першамайскі падарунак Набліжалася першамайскае свята. Дні стаялі сонечныя, цёплыя. На дрэвах і кустах набрынялі пупышкі, гатовыя вось-вось лопнуць і выкінуць маленькія кволыя лісточкі. Ля шпакоўняў на бярозах каля школы весела распявалі шпакі. Ім памагалі бестурботныя вераб’і. З садоў даносіўся нязмоўчны крык гракоў.… text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BF%D1%82%D1%83%D1%88%D0%BA%D0%B0-%D0%BD%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%88%D0%BA%D0%B0?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Птушка-нарушка Іду аднаго разу па вуліцы, а насустрач – Сяргейка, суседскі хлапчук. Спыніўся і раптам запытаў мяне: – Якія птушкі ў норках жывуць? text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%80%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D1%82%D1%8B%D0%BA?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Рамантык Ганчак узняў ліса і пагнаў яго ў далёкі лес. Ісці туды за ім у нас з сябрам не было ўжо ні сіл, ні часу. Таму мы селі адпачыць на бураломіну і пачакаць сабаку, пакуль ён вернецца. А можа, падумалі, калі яму ўдасца, прыгоне рыжага назад на яго месца лежні.… text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%81%D0%BE%D0%BD-%D1%83-%D0%BB%D0%B5%D1%81%D0%B5?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Сон у лесе Ціха ноччу ў заснежаным лесе. Не відаць ні звяроў, ні птушак. Дзе ж яны начуюць зімой? Вось на густой елцы чарнее вялікі шар, а з яго струменьчыкам выбіваецца пара. У цёплымі мяккім гняздзе спіць вавёрка. Яна вельмі любіць цяпло і старанна рыхтуе на зіму сваю спальню.… text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%83-%D0%B0%D1%80%D1%8D%D1%85%D0%B0%D1%85?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — У арэхах Пайшлі мы аднойчы з Кастусём у арэхі. Па дарозе дамовіліся ніводнага арэха не есці, каб потым палічыць, хто болей нарваў. text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%83-%D0%B7%D1%96%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D1%8B%D0%BC-%D1%81%D0%B0%D0%B4%D0%BA%D1%83?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — У зімовым садку Улетку ехаў я на веласіпедзе і знайшоў снапок ільну на дарозе. Мусіць, перавозілі, дык згубіўся. Узяў яго ў рукі – важкі такі, з буйнымі неабмалочанымі галоўкамі, якія моцна шамацелі на тонкіх сцяблінках. text/html 2025-08-23T16:04:00+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%86%D0%B5%D1%86%D0%B5%D1%80%D1%83%D0%BA%D1%96-%D0%BD%D0%B0-%D0%B1%D1%8F%D1%80%D0%BE%D0%B7%D0%B0%D1%85?rev=1755965040&do=diff Рыгор Ігнаценка — Цецерукі на бярозах Па дарозе ўздоўж лесу едуць сані. Канём кіруе старэнькі дзядок. Побач з ім сядзіць хлопчык. Раптам ён, зацікаўлены, аж падаецца наперад, ажыўляецца: text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%87%D1%8B%D1%80%D0%B2%D0%BE%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D0%B3%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D1%96-%D1%80%D0%B0%D0%B1%D1%96%D0%BD%D1%8B?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Чырвоныя гронкі рабіны На бярозе каля школы вісіць кармушка. Разам з настаўніцай вучні назіраюць, як жаўтагрудыя сініцы з вераб’ямі дзяўбуць хлебныя крошкі. text/html 2025-08-23T15:44:26+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D1%8F%D0%B3%D0%B0%D0%B4%D1%8B-%D0%BF%D0%B0%D0%B4-%D1%81%D0%BD%D0%B5%D0%B3%D0%B0%D0%BC?rev=1755963866&do=diff Рыгор Ігнаценка — Ягады пад снегам Не раз прыкмячаў багатыя журавінавыя мясцінкі, каб потым, узімку, раскапаць снег і набраць ягад. Але колькі ні капаў, ягад не знаходзіў. Ці хто з вяскоўцаў раней трапляў на мой неруш, ці птушкі якія з’ядалі – не ведаю. text/html 2025-02-01T03:54:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D1%80%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80-%D1%96%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%86%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B0/index?rev=1738382087&do=diff Рыгор Ігнаценка рыгор-ігнаценка index