https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T17:00:34+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BD-%D0%BB%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D1%86%D1%8C-%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BD-%D1%87%D1%83%D0%BD%D1%8C?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Адзін лапаць, адзін чунь Аповесць Міхася Стральцова «Адзін лапаць, адзін чунь»шмат у чым аўтабіяграфічная. Толькі закончылася вайна, памяць пра яе яшчэ жывая, гарачая не толькі ў людзей дарослых, але і ў дзяцей, якія гэту вайну бачылі, як і хлопчык Іванка — герой аповесці. Вачыма Іванкі мы бачым гэты пасляваенны час, калі і холадна, і голадна, ні апрануць, ні абуць няма чаго.… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%B4%D0%B7%D1%8F%D1%86%D1%96%D0%BD%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%B0-%D1%8F%D0%BA%D0%BE%D0%B5-%D0%BC%D1%8B-%D0%BF%D0%BE%D0%BC%D0%BD?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Дзяцінства, якое мы помнім Мае аднагодкі належаць да пакалення, чыё дзяцінства пазначана ваеннай і пасляваеннай парой. Незабыўная і па-свойму шчаслівая пара, нягледзячы на тое, што яна помніць жахі вайны, ведае смерць блізкіх, ведае, што такое голад і нястачы, ведае сіроцтва, але яно і шчаслівае веданнем высокай цаны самога жыцця, шчодрасці чалавечага сэрца, веданнем таго, што побыт, самы просты і бедны, не ганьбіць чалавека, а, як ні дзіўна, часта ўзвышае яго, адкрывае ў ім … text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%B4%D0%BE%D0%BC%D0%B0?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Дома Доўгім і нізкім дваром яны дайшлі да пуні. Сцяпан зняў з прабоя клямку, і вароты са скрыпам расчыніліся. З пуні патыхнула моцным, такім знаёмым Сцяпану пахам сырой зямлі і свежага сена. Ён дастаў з кішэні карабок і асцярожна чыркнуў запалкай. text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%BD%D0%B0-%D0%B2%D0%B0%D0%BA%D0%B7%D0%B0%D0%BB%D0%B5-%D1%87%D0%B0%D0%BA%D0%B0%D0%B5-%D0%B0%D1%9E%D1%82%D0%BE%D0%B1%D1%83?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — На вакзале чакае аўтобус Усё было, як і ўчора, і ўсё пачыналася спачатку... У калідоры Юновіча ледзь не збіў з ног загадчык аддзела інфармацыі. Няголены, дзіўна сутулы пры сваім невялікім росце, адскочыўшы ўбок, асалавела лыпаў круглымі вачамі. text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%BD%D0%B0-%D1%87%D0%B0%D1%86%D0%B2%D1%91%D1%80%D1%82%D1%8B%D0%BC-%D0%B3%D0%BE%D0%B4%D0%B7%D0%B5-%D0%B2%D0%B0%D0%B9%D0%BD?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — На чацвёртым годзе вайны У апавяданні «На чацвёртым годзе вайны», якое было напісана Міхасём Стральцовым у 1964 годзе, расказваецца пра той час, калі яшчэ ішла вайна, недзе грымелі баі і гінулі людзі, калі чалавечае жыццё магло абарвацца кожную хвіліну, калі з франтоў у вызваленыя ад фашыстаў беларускія вёскі ішлі… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%BE-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%8F?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — О зямля... О зямля! Ты даеш нам тугу па небе, але не меншая наша туга па табе. З далёкіх і блізкіх дарог вяртаемся мы да цябе, і спеў жаваранка аглушае нас не меней, чым гул рэактыўнага самалёта. Неаднойчы так было і са мной, і часта я думаў: навошта выбіраць паміж жаваранкам і рэактыўным самалётам? Хіба ж нельга, каб было і тое і другое? І, мусіць, не ўся праўда ў дзядзькі Ігната, праўда ў таго, у каго яе больш.… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%BE%D0%B4%D0%B0-%D0%BF%D1%80%D0%BE%D0%B7%D0%B5?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Ода прозе Люблю я прозы дух цвярозы, Яе густы, зямляны дух. Яна і жартам, як сур’ёзам, Карчы варочае за двух. I не стамляецца тым часам, text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B0%D0%B4-%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B3%D0%B0%D0%B9?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Перад дарогай Яны прыехалі ў вёску яшчэ раніцай – шафёр Сямён Захаравіч з жонкай і зусім малады яшчэ хлопец, рабочы аўтабазы Саўчанка. text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D1%81%D0%B2%D0%B5%D1%82-%D1%96%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87-%D0%B1%D1%8B%D0%BB%D1%8B-%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B6?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Свет Іванавіч, былы донжуан У тэлефоннай будцы былі двое, і я ненавідзеў іх. Я стаяў і чакаў. Яны не звярталі на мяне ніякай увагі. Гэты вечар я ненавідзеў усіх, каму было семнаццаць, дваццаць год – не болей. Мусіць, мне ўсё ж не варта было званіць, і тое, што я стаяў ля будкі, за дзвярамі якой крычалі ў трубку нейкія жаўтароцікі ў ненатуральна белых кашулях, расшпіленых на верхні гузік, у адпрасаваных вузкіх чорных штанах, загарэлыя, з акуратна падстрыжанымі, такімі самаўпэў… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D1%81%D0%B5%D0%BD%D0%B0-%D0%BD%D0%B0-%D0%B0%D1%81%D1%84%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%B5?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Сена на асфальце Галоўны герой твора і адначасова апавядальнік — Віктар, былы студэнт, аспірант, жыве цяпер у горадзе. Нарадзіўся і вырас ён у вёсцы, таму часта ўспамінае пра вясковае жыццё. Але яму вельмі хацелася б прымірыць неяк вёску з горадам. Размаўляючы з дзядзькам Ігнатам, які таксама любіць вёску і збіраецца туды пераехаць, Віктар тлумачыць яму, што… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D1%81%D0%BC%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%B5-%D0%B2%D0%B5%D0%BF%D1%80%D1%83%D0%BA%D0%B0?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Смаленне вепрука У апавяданні «Смаленне вепрука» (1973) раскрываецца адна з самых значных для пісьменніка тэм – духоўная сувязь паміж горадам і вёскай. text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D1%82%D0%B0%D0%BC-%D0%B4%D0%B7%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%86%D1%96%D1%88%D0%B0%D0%BA-%D1%81%D0%BF%D0%B0%D0%BA%D0%BE%D0%B9?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Там, дзе зацішак, спакой Сяргей Марус, інжынер-планавік, неспадзявана адчуў, што яму нечага не хапае ў горадзе, які адразу здаўся сумным, нецікавым і пыльным. I чамусьці само сабою здаралася так, што кожны раз, вяртаючыся з работы, дадому ён ішоў паўз вакзал. I вось калі чуў ён, як аб’яўлялі там адпраўленне, калі ўдыхаў ён сладкава-даўкі паравозны дым, нешта шчымлівае, прыемна-балючае кралася ў сэрца, і тады прыгадвалася рознае, і часцей за ўсё дробязь: вясковы вечар, вогнішч… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BF%D1%86%D1%96%D1%85?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Трыпціх Трывожна крычыць птушка У канцы ліпеня колькі дзён запар ішлі цёплыя дажджы. Жанчыны, што хадзілі ў лес па чарніцы, прынеслі ў фартухах сыраежкі і лісічкі. text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D1%82%D1%8B-%D0%BF%D0%B0%D0%B9%D1%88%D0%BB%D0%B0?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Ты пайшла... Ты пайшла, ты чамусьці пайшла, і я стаў калодзежам без вады, стаў вясновым кустом без лісця, але болей за ўсё text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E-%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%83-%D1%82%D0%B0%D0%BA-%D0%B7%D0%B3%D0%B0%D0%B4%D0%B2%D0%B0%D0%B5%D0%BC-%D0%B1%D1%8B%D0%BB%D0%BE%D0%B5?rev=1755964558&do=diff Міхась Стральцоў — Чаму так згадваем былое... Чаму так згадваем былое, Свае ранейшыя часы На той, што на схадку, палове Жыццёвай нашай паласы? text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%87%D0%B0%D1%81%D1%86%D1%8C-%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8F-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D0%B2%D0%B0?rev=1755964558&do=diff Творчасць Міхася Стральцова Міхась Стральцоў — з таго пакалення, якое потым будуць называць «пакаленнем бязбацькавічаў» ці «пакаленнем, абпаленым вайной text/html 2025-02-01T03:12:54+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D1%86%D0%BE%D1%9E/index?rev=1738379574&do=diff Міхась Стральцоў міхась-стральцоў index