https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T17:00:46+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%B0%D0%B4%D0%BB%D1%8E%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D0%B5-%D1%81%D0%B2%D0%B5%D1%82%D1%83-%D0%B4%D0%B7%D1%8F%D1%86%D0%B5%D0%B9-%D1%83-%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%8F%D1%85?rev=1755964558&do=diff Адлюстраванне свету дзяцей у апавяданнях Міхася Лынькова У апавяданні Міхася Лынькова «Янка-парашутыст» аб прыгодах хлопчыка расказвае дарослы, які жыве ў адным з ім двары. Янка ў творы паказаны дапытлівым, смелым, праўдзівым і добрым хлопчыкам. Янка добра ведае пра самалёты і пра лётчыкаў і спрачаецца з бабкай Арынай. Бацька ў Янкі таксама лётчык. Маці ў Янкі памерла і яго расціла бабуля. Янка захапіўся авіяцыяй і парашутнай справай калі яму было яшчэ 8 гадоў. Дзеці разам з Янкам спрабуюць ска… text/html 2025-08-23T15:53:44+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%B3%D0%BE%D0%B9-%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%96%D0%B7-%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%8F?rev=1755964424&do=diff Гой. Аналіз апавядання У апавяданні «Гой» увасоблена актуальная для паслярэвалюцыйнага жыцця ідэя дружбы народаў, у ім асуджаецца шкоднасць рэлігійнай, побытавай і псіхалагічнай ізаляцыі людзей адной веры, адной нацыі ад іншых. Гэта была гуманістычная рэакцыя на прыгнятальную палітыку царскіх улад у адносінах да «инородцев», якая ажыццяўлялася таксама праз сістэму сацыяльнага і рэлігійнага раз'яднання. Сюжэт твора будуецца на сітуацыі, калі беларус Міхась і яўрэйка Рыва пакахалі адно другога на… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D1%8C%D1%87%D0%B6%D1%83%D1%80-%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%96%D0%B7-%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%8F?rev=1755964558&do=diff Маньчжур. Аналіз апавядання Апавяданне «Маньчжур», адно з тых, дзе перавыхаванне не выдумана крытыкамі, а сапраўды адлюстроўваецца пісьменнікам. text/html 2025-08-23T16:03:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%B0%D0%B1-%D1%87%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%87%D1%8B%D0%BC-%D1%81%D1%8D%D1%80%D1%86%D1%8B?rev=1755965038&do=diff Міхась Лынькоў — Аб чалавечым сэрцы Апавяданне «Аб чалавечым сэрцы» (1935) — гэта гісторыя двух братоў, прадстаўнікоў простага люду, якія прымалі ўдзел у Грамадзянскай вайне, але апынуліся ў розных лагерах: адзін чамусьці падаўся да белых, стаў польскім уланам, а другі — чырвонаармейцам. З ім, тым чырвонаармейцам, па-садысцку распраўляецца польскі паручнік Бжызецкі, які люта ненавідзіць працоўных, бо сам ён багаты памешчык ды яшчэ граф. Ён смяртэльна раніць чырвонага байца, але знарок робіць гэ… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%B9-%D0%BB%D1%8F%D1%82%D1%83%D0%BD?rev=1755964558&do=diff Міхась Лынькоў — Андрэй Лятун У старога паравознага машыніста Андрэя з прозвішчам Сапун, якога Летуном празвалі ў маладыя гады за прыхільнасць да хуткай язды, вылучаліся яго вялікае працалюбства, душэўнае багацце і чалавечая высакароднасць. Усё гэта ёсць у апавяданні і складае істотную частку яго зместу. Але не менш істотнае там і іншае — трагедыя старасці.… text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%B2%D0%B0%D1%81%D1%96%D0%BB%D1%8C%D0%BA%D1%96?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — Васількі Стаяў той асабліва прыгожы дзень, якія бываюць звычайна ў канцы жніўня месяца, калі даўно скончана жніво, звезена жыта ў гумны і над апусцелым полем дружна ўзлятаюць стайкі шпакоў - прадвеснікаў блізкае восені. Зямля здаецца лёгкай, бязважкай, яна ўся дыхае цішай, спакоем. Усё відаць як на далоні: і кожнае дрэва на шляху, і калодзежны жураў у дальняй вёсцы, і зубчасты край лесу, і бялявы дымок далёка, далёка, дзе праходзіць чыгунка. Нават бачыш, як трапечацца зжаўцелы … text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%B2%D0%B5%D0%BA%D0%B0%D0%BF%D0%BE%D0%BC%D0%BD%D1%8B%D1%8F-%D0%B4%D0%BD%D1%96?rev=1755964558&do=diff Міхась Лынькоў — Векапомныя дні Вельмі вялікім быў у «Векапомных днях» пісьменніцкі замах паказаць партызанскую і падпольшчыцкую барацьбу ў Беларусі супроць гітлераўцаў ад пачатку да яе пераможнага завяршэння. Празаік гэта зрабіў, але ўсёй складанасці нашай партызанскай вайны ён, вядома ж, не адлюстраваў. Для аднаго твора, якім бы аб’ёмам ён ні быў, гэта і ў прынцыпе непасільная задача. А Лынькова ж яшчэ і скоўвала, жорстка абмяжоўвала тое, што ён павінен быў кіравацца тагачасным афіцыйным погл… text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%B3%D0%BE%D0%B9?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — Гой І плакала Рыва... Плакала ціха, непрыкметна, тымі прыдушанымі слязьмі, якія цяжка стрымаць, цяжка высушыць, бо ідуць яны ад самай глыбіні сэрца text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%86%D1%8F%D1%87%D1%8B-%D0%B1%D0%B0%D1%88%D0%BC%D0%B0%D1%87%D0%BE%D0%BA?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — Дзіцячы башмачок Сонечны прамень трапіў на твар дзіцяці, жарка ўспыхнуў у русай шапцы валос. Гэта вывела жанчыну з задуменнасці. Прызвычаеным рухам яна зняла хустку з галавы, клапатліва развесіла яе на галінках, паправіла руку дзіцяці, асцярожна выняла з потнага дзіцячага кулачка каменьчык, прыліпшую да далонькі хвойную ігліцу. І, гледзячы на гэтую маленькую далоньку, усміхнулася чамусьці, уздыхнула, прыхілілася шчакой да дрэва. Шурпатая кара дрэва была цёплай, пахучай. Янтарн… text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D1%96%D1%80%D1%8B%D0%BD%D0%B0?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — Ірына Ледзь прыкметна пакачваўся паравоз, аднастайна пастуквалі рэйкі, гудзела ў топцы. Надаедліва шыпела пара, вырываючыся танюткім струменьчыкам, — там раслі, пузырыліся кіпучыя каплі вады і, марудна скатваючыся, цяжка зрываліся з начышчанай медзі краніка.… text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BA%D0%BB%D0%B0%D1%80%D0%BD%D0%B5%D1%82?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — Кларнет Змест апавядання «Кларнет» паказальны ў філасофскім разуменні значэння музыкі для душэўнага абнаўлення чалавека паслярэвалюцыйнага часу. Знешняя канва падзей у гэтым творы на фоне вострасюжэтнай прозы 20-х гадоў вельмі спакойная і сціплая. Начальнік пошты Іван Сцяпанавіч у глухой мясцовасці, куды ён нядаўна пераехаў з жонкай і малым дзіцём, нудзіцца. «Пошта за вярсту ад сяла, у старэнькай, струхнелай будыніне, дзе змяшчалася калісьці валасное праўленне. I нават ані душы… text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BA%D1%80%D0%BE%D1%82?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — Крот Плылі туманы. Дарога плыла... Драмалася. Не, не драмалася, а хацелася спаць, так хацелася, нібы сон быў найвялікшым шчасцем на свеце, і шчасце гэта стапудовым цяжарам лажылася на распухшыя векі, сціскала іх, але закрыць не магло. Крычалі людзі, дзесьці назойліва гудзеў прапелер, падскаквалі і грукацелі па слізкіх каменнях нашы арбы, цяжка дыхалі коні.… text/html 2025-08-23T16:03:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%9E%D1%87%D1%8B%D0%BD%D0%B0-%D1%82%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%BA%D0%B0?rev=1755965038&do=diff Міхась Лынькоў — Ластаўчына талака Пад страхой нашага дома штолета жывуць ластаўкі. Нястомныя шчабятушкі ў вечных клопатах. Вясной майструюць або рамантуюць гнёзды, потым выседжваюць птушанят, гадуюць іх. text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D1%8C%D1%87%D0%B6%D1%83%D1%80?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — Маньчжур — І-і-і... браток ты мой, медныя твае галасы... Ты не падумай, сокал мой родны, што я... што я абы-хто. — О-го... Ты не глядзі, браце, што гарнітур на мне — не гармонь мая — трохрадка венская з пазалочанымі галасамі text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BC%D1%96%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%BA%D0%B0-%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%BE%D0%B7?rev=1755964558&do=diff Міхась Лынькоў — Міколка-паравоз Міхась Лынькоў - Міколка-паравоз - Чытаць поўны варыянт З аповесці мы даведваемся пра лёс беларускага хлопчыка Міколкі па мянушцы Паравоз, сына паравознага машыніста. Дзеянне разгортваецца ў 1916 годзе. Міколка-Паравоз жыве разам з бацькамі і дзедам ў вагоне. Бацька Міколкі дапамагае падпольшчыкам і трапляе ў турму. Міколка вырашае паскардзіцца цару на начальніка станцыі, які творыць несправядлівасці. Аднак хлопчыка збіваюць жандары прама пад партрэтам цара, і … text/html 2025-08-23T15:43:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BD%D0%B0-%D1%87%D1%8B%D1%80%D0%B2%D0%BE%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BB%D1%8F%D0%B4%D0%B0%D1%85?rev=1755963827&do=diff Міхась Лынькоў — На чырвоных лядах Цячэ спрадвечная плынь народнага побыту ў мястэчку з яго традыцыйным складам пераважна сялянскага жыцця. Штодзённы горкі клопат пра выжыванне часам перабіваецца хвіліннымі момантамі скупой радасці і весялосці. Настаўніца местачковай школы Зіначка разважае, шкадуючы сябе, што трапіла ў такую невыносную глухмень, у «куток мядзвежы»: «А пра сялянства і казаць нечага — мяхі мякінныя… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BD%D0%B0%D0%B4-%D0%B1%D1%83%D0%B3%D0%B0%D0%BC?rev=1755964558&do=diff Міхась Лынькоў — Над Бугам Апавяданне «Над Бугам» (1926) прысвечана барацьбе Чырвонай Арміі з белапалякамі. Чырвонаармейцы рыхтуюцца да ранішняга наступлення, у выніку якога яны павінны авалодаць процілеглым берагам Буга, дзе акапаўся вораг. Рыхтуюцца да гэтай бітвы і Васька Шкетаў з Ванькам Разанскім.… text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BD%D0%B0%D1%81%D1%83%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%87-%D0%B6%D1%8B%D1%86%D1%86%D1%8E?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — Насустрач жыццю – Як ведаеш, сястра, справа ж твая... Не мне з ім жыць, а табе... Каб не давялося табе часам гора залішне хапіць text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BF%D0%BE%D0%B7%D0%BD%D1%8F%D1%8F-%D0%B2%D0%BE%D1%81%D0%B5%D0%BD%D1%8C?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — Позняя восень (Урывак з апавядання «Недапетыя песні») Хутка імчалі над лесам ускудлачаныя хмаркі. Дзесьці высока-высока, за самымі хмарамі, курлыкалі журавы. I кожнаму хацелася ўбачыць іх, і ўсе ўглядваліся ў глыбокую цемрадзь неба, сілячыся разгадаць, распазнаць у цьмяным мігценні зораў, у разрывах хмар сілуэты прываблівых і загадкавых птушак. Але яны былі ўжо далёка. Ледзь-ледзь далятала жураўліная песня і, праглынутая ноччу, вятрамі, непрыкметна злівалася з шолахамі ліст… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BF%D1%80%D0%B0-%D1%81%D0%BC%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D0%B3%D0%B0-%D0%B2%D0%B0%D1%8F%D0%BA%D1%83-%D0%BC%D1%96%D1%88%D0%BA%D1%83-%D1%96?rev=1755964558&do=diff Міхась Лынькоў — Пра смелага ваяку Мішку і яго слаўных таварышаў Галоўныя героі аповесці Міхася Лынькова «Пра смелага ваяку Мішку і яго слаўных таварышаў» – жывёлы (мядзведзь, казёл і сабака). Твор адлюстроўвае жыццё мядзведзя ад маленства да сталасці. Дзеці пазнаюць свет разам з героем аповесці, даведваюцца, дзе жывуць і чым сілкуюцца мядзведзі. Адлюстраваны ў аповесці норавы і звычкі мядзведзяў. Мядзведзіца выхоўвае свайго сына так як і іншая маці. Калі трэба і кухталёў надае за дрэнныя павод… text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D0%BF%D1%80%D0%B0-%D1%85%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D1%87%D1%8B%D0%BA%D0%B0-%D1%8F%D1%81%D1%8C%D0%BA%D1%83?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — Пра хлопчыка Яську Быў татка ў Яські. Харошы татка. Часам прынясе цукру, белага хлеба і адразу каманду падае сыну: — Ну, Яська, мы цяпер паны над панамі: цукар ёсць? — ёсць text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D1%81%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D1%82?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — Салют З нізенькага падвальнага акенца кацельні штодня бачыў ён, як збіралася раніцой у інстытут гэтая непаседлівая, гаманлівая моладзь. Ішлі хлопцы; беглі, каб не спазніцца, мітуслівыя дзяўчаты. У адну і тую ж хвіліну прыходзілі выкладчыкі, прафесары. І калі заўважваў ён знаёмую стракатую хустачку, жоўты паўкажушок з вышытымі ўзорамі, ён, нібы незнарок, з’яўляўся ў шырокім вестыбюлі, з’яўляўся ў тую самую хвіліну, калі адчыняліся ўваходныя дзверы і, пазіраючы з трывогай на насц… text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D1%81%D1%83%D1%81%D1%82%D1%80%D1%8D%D1%87%D1%8B?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — Сустрэчы Калі апускаецца над ракою глухая палеская ноч, тады памалу заціхае горад Пінск, маўклівымі робяцца вуліцы і завулкі, і рэдкія крокі прахожых рэхам аддаюцца ў каменных сценах. Людзі ідуць на станцыю. text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D1%83-%D0%B2%D0%B0%D0%B3%D0%BE%D0%BD%D0%B5?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — У вагоне Уздоўж вагонаў ляцяць светлякі. То паравозныя іскры паласуюць шэры змрок, сцелюцца з дымам па прыдарожных лагчынах, па слізкаму іржэўніку асенніх палёў, над алешнікамі, над лазнякамі. Гультаявата паўзуць тэлеграфныя слупы, паволі ўздымаецца і апускаецца дрот — гэта ўбачыш усё з акна.… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D1%83-%D0%BC%D1%8F%D1%81%D1%82%D1%8D%D1%87%D0%BA%D1%83?rev=1755964558&do=diff Міхась Лынькоў — У мястэчку У апавяданні Міхася Лынькова «У мястэчку» дачка местачковага беднага гарбара, начытаўшыся рамантычных кніг, выхавала ў сабе пачуццё ўзнёсласці і глядзіць на свет асаблівымі вачыма. Але Эйдля — так зваць гарбарову дачку — не пагарджае навакольным жыццём і бацькоўскім бедным домам, як гэта здаралася з іншымі рамантычнымі натурамі, паказанымі ў дакастрычніцкай літаратуры. Узнёслае светаадчуванне Эйдлі, наадварот, памагае ёй вастрэй убачыць навакольны стан рэчаў. Раней я… text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D1%8F%D0%BA-%D0%BC%D1%96%D1%88%D0%BA%D0%B0-%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BF%D1%96%D1%9E-%D0%BD%D0%B0-%D0%B2%D0%B0%D0%B9%D1%81%D0%BA%D0%BE?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — Як Мішка трапіў на вайсковую службу Была ціхая летняя раніца. Сонца яшчэ не паспела забрацца высока і пералівалася мільёнамі агеньчыкаў у роснай мураве, на палянах, паблісквала на вільготным лісці бяроз, рассыпалася залацістымі плямамі праз лапкі ялін, праз кучомістыя верхавіны хвой. І калі трапляла сонца на спелыя ягады маліны, яны гарэлі як камні-самацветы. І пах ад іх ішоў далёка-далёка, праз лес, праз балота, да самае лесавое дарогі.… text/html 2025-08-23T15:43:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E-%D1%8F%D0%BD%D0%BA%D0%B0-%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%88%D1%83%D1%82%D1%8B%D1%81%D1%82?rev=1755963828&do=diff Міхась Лынькоў — Янка-парашутыст Багата дзяцей на нашым двары, і ўсе яны ў адзін голас скажуць, што няма на свеце лепшага знаўцы самалётаў і ўсёй авіяцыйнай справы, як іх друг і таварыш — Янка. Ён па сілуэту пазнае марку самалёта, які ляціць хоць бы сабе ў самым паднябессі. Ён не злынецца, пералічаючы імёны славутых лётнікаў, і ведае розніцу паміж навігацыяй і аэранавігацыяй. Адным словам, авіяцыя для яго — адкрытая кніга. Я ўжо не кажу аб такіх імёнах, як браты Райт, як Мангальф’е, Мажайскі, Б… text/html 2025-08-23T15:55:58+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%87%D0%B0%D1%81%D1%86%D1%8C-%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8F-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B0?rev=1755964558&do=diff Творчасць Міхася Лынькова Нельга лічыць, што Броўка быў адзіным пісьменнікам, які працягваў ствараць «сталінісцкія» раманы пасля смерці дыктатара. Напэўна, бліжэйшым да яго па непахіснасці камуністычнай веры і колькасці ўзнагарод быў text/html 2025-02-01T03:12:54+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%BB%D1%8B%D0%BD%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D1%9E/index?rev=1738379574&do=diff Міхась Лынькоў міхась-лынькоў index