https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T19:47:07+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%B4%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%8F-%D1%84%D0%B5%D1%8F?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Добрая фея Свяціла сонейка, зелянела трава, клёнікі толькі што павыкідалі свае клейкія лісточкі. I весела забаўляліся ў двары хлопчыкі. Яны бегалі навыперадкі, гулялі ў хованкі, гушкаліся на арэлях. З імі бегаў, залівіста гаўкаў руды віславухі сабачка, ён не баяўся, што яго пакрыўдзяць альбо прагоняць, бо ведаў – ён з гэтай самай кампаніі і дзеці яго любяць.… text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%B7%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%B5%D1%82%D0%BA%D0%B0-%D1%96-%D0%B2%D0%B5%D1%86%D0%B5%D1%80?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Зернетка і вецер Віхор наляцеў на ліпку, і яна густа зашумела, ссыпаючы долу чорныя зернеткі насення. Адно зернетка падхапіў вецер і панёс у белы свет. Гушкаў яго, круціў пад самым небам, ды раптам сціх, нібыта надакучыла яму гульня такая. I пачало зернетка падаць. Страшна яму было ляцець з вышыні, баялася, што разаб’ецца, загіне, хапалася за пылінкі, за смяцінкі, што круціліся каля зямлі, але і тыя асядалі.… text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%91-%D1%96-%D1%82%D0%B2%D0%B0%D1%91?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Маё і тваё У Колі быў дзень нараджэння, і яму прынеслі шмат падарункаў – і металічны канструктар, і гульню «Футбол», а колькі кніжак! Але самы найлепшы быў татаў падарунак – веласіпед! I не дзіва, што Коля радаваўся гэтаму падарунку больш за ўсё. Яго таварышы даўно ўжо мелі веласіпеды – і Міша, і Воўка, і Казік. А ў яго не было. Праўда, сябры давалі яму пакатацца, але ўсё ж гэта не тое, што мець сваю машыну… text/html 2025-08-23T16:03:56+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D0%BC%D0%B0?rev=1755965036&do=diff Лідзія Арабей — Мама Паўлік жыў у дзіцячым доме. А дзіцячы дом – гэта такі дом, дзе жывуць дзеці, якія не маюць ні мамы, ні таты. Чаму ў Паўліка не было ні мамы, ні таты, ён не ведаў. Яму здавалася, што ён нарадзіўся і жыў у дзіцячым доме ўсё сваё жыццё. Паўліку тут было някепска. Меў шмат сяброў, у сталоўцы смачна кармілі, выдавалі новыя кашулькі, куртачкі, чаравікі. Але нечага яму не хапала. Не хапала, мусіць, таго таемнага, невядомага, што называлася словам «мама». Некаторыя дзеці называлі м… text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%BC%D1%96%D0%BA%D1%96%D1%82%D0%BA%D0%B0%D1%9E-%D1%81%D0%BE%D0%BD?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Мікіткаў сон На вуліцы было надта горача. Мікітка скінуў і кашулю, і майку, і нават штонікі, застаўся ў адных трусіках і сандалях, але ўсё роўна не было рады ад гарачыні. Сонца пякло, апальваючы скуру, награваючы сцены дамоў, б’ючы ў шыбы і адсвечваючы ад іх новымі гарачымі промнямі. Было так млосна, што не хацелася гуляць ні ў якія гульні, і хлопчыкі ў двары сядзелі як асалавелыя.… text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D1%8B-%D1%81%D1%88%D1%8B%D1%82%D0%B0%D0%BA?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Новы сшытак Косцік вельмі любіў пачынаць новы сшытак. I першыя старонкі пісаў заўсёды вельмі акуратна, старанна. Літары выходзілі роўныя і прыгожыя. text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%86%D1%8D%D1%81%D0%B0-%D0%BD%D0%B5%D1%85%D0%B0%D1%87%D1%83?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Прынцэса Нехачу Жыла-была на свеце прынцэса, і звалі яе Нехачу. Раніцою слугі будзяць яе ўставаць, а прынцэса крычыць: – Не хачу! text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%86%D1%8D%D1%81%D0%B0-%D1%82%D0%B0%D0%BA%D1%85%D0%B0%D1%87%D1%83?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Прынцэса Такхачу Жыла ў адным каралеўстве прынцэса па імені Такхачу. Была яна адна дачка ў таткі з мамкаю, бацькі яе надта любілі і песцілі, дазвалялі рабіць усё, што ёй хацелася. text/html 2025-08-23T15:43:16+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9-%D1%88%D1%83%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B0-%D0%BA%D1%80%D1%8B%D1%9E%D0%B4%D0%B0?rev=1755963796&do=diff Лідзія Арабей — Шурава крыўда Петрусю, старэйшаму брату Шурыка, споўнілася сем гадоў, і ён пайшоў у школу. Гэтая змена ў жыцці брата мела для Шурыка не меншае значэнне, чым для самога Петруся. Аднак калі Петрусёва жыццё стала больш шчаслівым і радасным, то жыццё Шурыка зрабілася зусім сумным. I не дзіва. Петрусю накуплялі сшыткаў і кніжак, тата купіў яму вялікі карабок рознакаляровых алоўкаў а неўзабаве прынёс і партфель. Вялікі, жоўты, з бліскучым замком і маленькім ключыкам. Партфель так пр… text/html 2025-02-01T03:12:54+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%BB%D1%96%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%8F-%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%B5%D0%B9/index?rev=1738379574&do=diff Лідзія Арабей лідзія-арабей index