https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T23:39:50+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Дзік Дзік выходзіць на двор без дзяжурнага выгульшчыка раней за ўсіх суседскіх сабак, недзе а шостай гадзіне. Ён – дварняжка шэрай масці, вушы ў яго тырчаць, галава заўсёды прыўзнята, пенсіянеркі кажуць: «Дзярэ нос дагары». text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%B3%D1%80%D1%83%D1%88%D0%B0?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Дзікая груша Яна стаяла за вёскай, за бульбяным полем, адна. Наўкол ні кусціка, ні вішанькі. Ствол у грушы таўшчэзны, не абхапіць рукамі. Галлё густое. Сядзеш на мяккую траўку пад дрэвам, глянеш уверх, ні неба, ні сонца не відно. Здалёк грушу ўбачыць можна, з усіх бакоў, скуль бы ні падыходзіў да вёскі. Кара на ёй сухая. З выгляду як панцыр. Колькі навальніц пранеслася над грушай за век яе доўгі, не злічыць, а раны дрэва ніводнай не мае. Схавайся ў цянёк пад грушу, і пачуеш яе … text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%B4%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0%D0%B5-%D1%81%D1%8D%D1%80%D1%86%D0%B0?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Добрае сэрца Здарылася бяда. Маленькае варанятка ўпершыню ўскараскалася на край гнязда, але нечакана наляцеў парывісты вецер, і птушаня не ўтрымалася, звалілася ўніз. Падаючы, пабіла лапку і параніла крыльца. Перапалохаўшыся, забылася нават паклікаць на дапамогу сваю маму-варону, якая шукала корм побач, у двары дзевяціпавярховага дома. Кульгаючы на правую лапку, варанятка схавалася ў траве. I тут заўважыла, што з дзіцячага садка да яго кіруецца чорна-белы кот. Варанятка скеміла… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%BA%D0%BE%D0%BD%D1%8C-%D0%BC%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%80?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Конь Мадагаскар Спалі госці ў адрыне, на сенавале. Хораша так пахла свежым сенам, канюшынай. Прыемны пах ішоў ад травы мяты, якую баба Кацярына навязала пучкамі пад столлю. Унукі звычайна перад сном прасілі дзеда Васільчыка паведаць якую-небудзь дзіўна-казачную гісторыю. Дзед аднекваўся. Маўляў, усё, што ведаў, ужо ім расказаў. Тады Юраська знарок прыдумляў пакручастае пытанне, напрыклад: «Чаму певень свяшчэнніка Нікадзіма кульгае?» – і дзеду нічога не заставалася, як нешта адк… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%BA%D0%BE%D1%88%D0%B0%D1%87%D0%BA%D0%B0-%D0%B4%D1%8B%D0%BC%D0%BA%D0%B0?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Кошачка Дымка У суседа Піліпа Барабанадулі, звычайна панурага, зрэдку насцярожана маўклівага зроду не вадзіліся каты. Не любіў. Лічыў, што ад кошкі няма карысці. Іншая справа сабака. Сабаку меў. да дурноты злога. І зваў яго, на чужы манер, куцым словам Аро. Сядзеў Аро у Піліпа на доўгім і тоўстым ланцугу. Гаспадар адпускаў сабаку на волю ў суровыя зімовыя вечары. Астатні час Аро як шалёны насіўся па двары, агародзе, садзе. Брахаў на сваіх, кідаўся на чужых, давіў, кусаў курэй, … text/html 2025-08-23T16:03:53+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%BC%D1%8F%D0%B4%D0%B7%D0%B2%D0%B5%D0%B4%D0%B7%D1%8C?rev=1755965033&do=diff Георгій Марчук — Мядзведзь Прыйшло зноў лецейка. Выклікалі неяк увечары бабу Кацярыну да тэлефона на пошту. – Авой, – напалохалася баба. – Каму гэта я спатрэбілася? text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%BF%D0%B0%D0%BF%D1%83%D0%B3%D0%B0%D0%B9-%D0%BF%D1%8F%D1%82%D1%80%D1%83%D1%88%D0%B0?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Папугай Пятруша У дружнай сям’і пілота грамадзянскай авіяцыі Рагачэўскага жыў звычайны маленькі папугай Пятруша, якога купілі на птушыным рынку разам з клеткаю. Падаравалі на дзень нараджэння сваёй дачушцы-пяцікласніцы. Цэлы месяц усе толькі і жылі цікавасцю да гэтай дзіўнай птушачкі. Панугай як бы прыглядаўся да іх сям’і, вывучаў.… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B4%D0%B0-%D0%B4%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0-%D0%B0-%D1%81%D0%B2%D0%BE%D0%B9-%D1%80%D0%BE%D0%B7%D1%83%D0%BC?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Парада добра, а свой розум лепш Зусім пагоршыўся зрок у бабулі Мілы, Фокусавай гаспадыні. Яна трымала лупу перад вачыма, але ўсё роўна з цяжкасцю чытала свае любімыя газеты і часопісы пра прыроду, космас і розных звяроў. Гэта заўважылі Агапка і яе бабуля, калі прынеслі суседзям пачастунак – смачныя сакавітыя ігрушы.… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%83-%D0%B4%D1%80%D1%8D%D0%B2%D1%8B-%D0%BD%D0%B5-%D1%81%D0%BF%D1%8F%D0%B2%D0%B0%D1%8E%D1%86%D1%8C?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Чаму дрэвы не спяваюць Усяму на зямлі ёсць пачатак і канец. Доўга цягнулася цёплае лета, ды і яно закончылася. Надышла прыгажуня восень. Восень адна да людзей не прыходзіць, у яе ёсць надзейны сябра – дождж. Восеньскі дождж, мяккі, ціхі, ласкавы, дробны, і ён не палохае дзяцей раскатамі грому і яркімі маланкамі на ўсё неба. Сябры: павучок Чарнушка, пчолка Жужа, верабейка Пашка і кацяня Смелы – сабраліся разам пад вялікім лістом Мальвы. Марасіў дробны дожджык, але сябрам было ўт… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%87%D1%83%D0%B6%D0%BE%D0%B5-%D0%B1%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D1%86%D1%86%D0%B5-%D0%B3%D0%B4%D0%B7?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Чужое багацце. ГДЗ Чытаць казку Геогія Марчука "Чужое багацце" Адказы на пытанні: Ганначка атрымала ад матулі наступны запавет: «хутара не кідаць, на зямлі лён вырошчваць, жыта, каноплі, калодзеж з жывой вадой людзям не аддаваць». Сэнс запавету маці вельмі глыбокі. Жыта – найважнейшая збожжавая культура беларусаў, яно раўназначна багаццю, раю, таксама ў народнай свядомасці замацавалася сувязь канапель з валасамі, бо лён і каноплі ўвасаблялі ў расліннай сімволіцы касу (валасы)… text/html 2025-08-23T16:03:53+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%88%D1%87%D1%83%D0%BF%D0%B0%D0%BA?rev=1755965033&do=diff Георгій Марчук — Шчупак Жыў-быў адзін Шчупак. Як і падабае разбойніку, жыў скрытна, без радні і без сяброў. Бо з дзяцінства лічыў так: жыць у адзіноце лягчэй – не трэба ні з кім ежай дзяліцца. Сядзі сабе ціхенька адзін, плёскату менш, цяжэй рыбакам угледзець, злавіць. Шчупак нікога не слухаў і любіў толькі сябе. Нават ад маці сваёй уцёк# так і не даведаўшыся ў яе толкам, як Ярша адолець. Ёрш, маючы на спіне вострыя калючкі, разгульвае па Затоцы, не баючыся новага ворага – маладога і жвавага Шчу… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%8F%D0%BA-%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%BF%D0%BA%D0%B0-%D0%BC%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%B2%D1%8B-%D1%9E%D1%80%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BB?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Як Агапка мальвы ўратавала Быў май. Дзесяцігадовая кірпатая, з доўгай густой касой дзяўчынка Агапка гасцявала ў сваіх дзядулі і бабулі. Агапкавы бацькі – смелыя і шчырыя людзі. Яны працавалі выратавальнікамі і таму накіраваліся ў далёкую краіну Грэцыю, каб гасіць лясныя пажары. Агапка любіла вёску і ёй там было цікава. А яшчэ ва ўтульным доме бабулі і дзядулі была печка, у якой бабуля рабіла смачныя бліны і варыла прасяную кашу. А яшчэ бабуля навучыла Агапку даіць казу Марфу. Ч… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%8F%D0%BA-%D0%BA%D0%BE%D1%82-%D1%84%D0%BE%D0%BA%D1%83%D1%81-%D1%96%D0%BB%D1%8C%D0%B2%D0%BE%D0%BC-%D0%B1%D1%8B%D1%9E?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Як кот Фокус ільвом быў Вось да чаго часам зайздрасць давесці можа. Прызвычаіўся кот Фокус з вёсачкі Крынічка ў доўгія зімовыя вечары са сваёй гаспадыняй да самай ночы тэлевізар глядзець. Асабліва захапляліся яны перадачамі пра падарожжы ў розныя краіны: падабаліся ім пінгвіны ў Антарктыдзе, страусы ў Аўстраліі, мядзведзі ў Расіі, львы ў Афрыцы.… text/html 2025-08-23T15:42:08+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%8F%D0%BA-%D0%BD%D0%B5%D1%81%D1%86%D0%B5%D1%80%D0%BA%D0%B0-%D1%84%D1%80%D0%B0%D0%BD%D1%86%D1%83%D0%B7%D0%B0%D1%9E-%D0%BF%D0%B5%D1%80?rev=1755963728&do=diff Георгій Марчук — Як Несцерка французаў перахітрыў Даўно тое было, так даўно, што самыя старыя дзяды ад сваіх дзядоў гэтай гісторыі не чулі. Быў час, калі пайшоў вялізным войскам на землі славянскія француз. А чаго яго ліха пагнала, на якую трасцу – дык просты французскі люд мо і цяпер не адкажа толкам.… text/html 2025-08-23T15:42:09+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%8F%D0%BA-%D0%BF%D0%B0%D0%BC%D1%96%D1%80%D1%8B%D0%BB%D1%96%D1%81%D1%8F-%D0%BC%D1%83%D1%85%D0%B0-%D1%96-%D1%84%D0%BE%D0%BA%D1%83?rev=1755963729&do=diff Георгій Марчук — Як памірыліся Муха і Фокус Прыйшла ў вёсачку Крынічка ранняя вясна. Сонейка, па якому за зіму засумавалі, радавала ўсіх. Выйшлі на ганак пагрэцца на сонейку кот Фокус і яго гаспадыня бабуля Міла. text/html 2025-08-23T15:42:09+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%8F%D0%BA-%D1%80%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D1%96-%D1%84%D0%BE%D0%BA%D1%83%D1%81%D0%B0?rev=1755963729&do=diff Георгій Марчук — Як ратавалі Фокуса Суровая надышла зіма. Прыціснулі маразы. Нават галкі і вароны схаваліся на гарышчы, не прыляталі ў двор Фокуса па ежу. Толькі сінічкі імгненна з’ядалі сланечнікавае зерне, якім іх кожную раніцу частавала бабуля Міла. Снегу насыпала па самыя вокны. Сквапны Піліп Барабанадуля на сваім міні-трактары расчысціў ад снегу вуліцу толькі да свайго дома.… text/html 2025-08-23T15:42:09+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA-%D1%8F%D1%81%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D0%B4%D0%B0?rev=1755963729&do=diff Георгій Марчук — Ясельда На зямлі нашай шмат дзіўных па прыгажосці і самабытнасці вёсак і мястэчак. Што ні вёска – то легенда, што ні гарадок – то гісторыя ці казка. У далёкія часы неаднойчы даводзілася нашым продкам бараніць сваю волю і зямлю. Шмат што забылася, але шмат і помніцца… text/html 2025-08-23T15:55:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/%D0%BA%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%BD%D1%8B-%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D1%8F-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA%D0%B0?rev=1755964548&do=diff Каноны Георгія Марчука Георгій Марчук – вядомы беларускі пісьменнік. Родам з Палесся. Край гэты падарыў нам Івана Мележа і Івана Шамякіна, Яўгенію Янішчыц і Алеся Разанава. Ужо гэтых імён дастаткова, каб зрабіць вывад пра ўрадлівасць зямлі палескай на таленты. text/html 2025-02-01T03:12:54+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B3%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D1%96%D0%B9-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%87%D1%83%D0%BA/index?rev=1738379574&do=diff Георгій Марчук георгій-марчук index