https://pismienstva.vedy.be/ 2026-04-15T17:52:49+00:00 https://pismienstva.vedy.be/ https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.ico text/html 2025-08-23T15:42:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%B0%D0%BF%D1%82%D1%8D%D0%BA%D0%B0-%D0%BD%D1%83%D0%BC%D0%B0%D1%80-%D1%82%D1%80%D1%8B?rev=1755963725&do=diff Вячаслаў Адамчык — Аптэка нумар тры Аптэка нумар тры. На Нямізе... Няўжо на той самай Нямізе, дзе пахла з пад'ездаў цвілымі дрывотнямі, сырымі брукаванымі падворкамі і развешанаю на вяроўках бялізнаю, ёсць аптэка? Аптэка нумар тры. text/html 2025-08-23T15:55:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%81-%D0%BA%D1%80%D1%8B%D0%B2%D1%96-%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%82%D0%B0-%D1%82%D0%B2%D0%B0%D0%B9%D0%B3?rev=1755964547&do=diff Вячаслаў Адамчык — Голас крыві брата твайго Раман Вячаслава Адамчыка «Голас крыві брата твайго» (1991) — працяг ягоных твораў "Чужая бацькаўшчына", «Год нулявы», «I скажа той, хто народзіцца text/html 2025-08-23T15:42:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%B4%D0%B2%D0%B0-%D0%B7%D0%BB%D0%BE%D1%82%D1%8B?rev=1755963725&do=diff Вячаслаў Адамчык — Два злоты У гэтую весну каля нечае хаты, што стаяла пры самай вуліцы, высунуўшыся адным вуглом на тратуар, я ўбачыў бярозавы пень – высокі, роўны з плотам – у чорнай струпаватай кары. Гэтыя струпы здаліся мне падобныя да шышак, што растуць у каня на пярэдніх нагах.… text/html 2025-08-23T15:53:39+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%B4%D0%B7%D0%B5%D0%BD%D1%8C-%D1%80%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%8F%D0%B5-%D0%B2%D0%BE%D1%81%D0%B5%D0%BD%D1%96?rev=1755964419&do=diff Вячаслаў Адамчык — Дзень ранняе восені Яны ішлі ўдвух выкатанаю нячутна-пругкімі веласіпедамі сцежкаю ля шэрых нямогла нахіленых да вуліцы платоў. Стаяла лета, блізкае да восені. Можна было ўжо есці яблыкі. Быў спас: дробна і весела званілі ў белай царкве, што стаяла на грудку сярод мястэчка і была відаць адсюль, з прымесця. За царквою, за густа-цёмным навалам прысад, хаваўся раймаг, таксама белы. Яны ішлі туды: там недзе было людна, гармідарна, густа, у нешта адно мяшалася людская гаворка. На … text/html 2025-08-23T15:55:47+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BA%D1%96-%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%83%D0%B1?rev=1755964547&do=diff Вячаслаў Адамчык — Дзікі голуб Гэта было год дваццаць назад... Але раскажу спярша, што было летась. Я ехаў дадому, не — спярша ляцеў. Жаўтаваты text/html 2025-08-23T15:42:05+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%BA%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BD%D1%8F%D0%B1%D0%BE%D0%B6%D0%B0?rev=1755963725&do=diff Вячаслаў Адамчык — Кароль Нябожа Летась на «рускага Пятра» (яго рэдка дзе цяпер святкуюць у нашым баку) малодшыя ў вёсцы бабы спраўлялі «велькую гарэлку» — пілі цэлым звяном, балазе кончылі палоць лён. text/html 2025-08-23T16:03:52+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%BC%D0%B0%D1%86%D1%96?rev=1755965032&do=diff Вячаслаў Адамчык — Маці Чалавеку заўсёды помніцца нешта нязвыклае. Некалі, едучы дадому, ужо за Наваградкам я ўбачыў зрэзаныя старыя бярэзіны — яны ляжалі каля шашы роўненька адна пры адной, так як яны і раслі, яшчэ з зялёным непрывялым веццем. Тут быў круты паварот — дарожнікі збіраліся выпраміць трохі і пашырыць шашу і зрэзалі гэтыя бярэзіны.… text/html 2025-08-23T15:55:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%BD%D0%B0-%D1%82%D1%83%D1%82%D1%8D%D0%B9%D1%88%D0%B0%D0%B9-%D0%B7%D1%8F%D0%BC%D0%BB%D1%96?rev=1755964548&do=diff Вячаслаў Адамчык — На тутэйшай зямлі Яно, гэтае кароценькае апавяданне, хавалася ўсё надалей, як хаваецца чалавекам нешта самае найдарожшае, як хавае мая маці ў сваім куфры сярод іншага хатняга спрату — радзюжак, абрусаў, падораных ужо нявесткамі text/html 2025-08-23T15:55:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%BF%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D1%80%D1%8D%D0%BB%D1%8C%D1%86%D1%8B?rev=1755964548&do=diff Вячаслаў Адамчык — Пагарэльцы Вецер трос на яблыні паследак счарнелага, як апечанага, лісця. Пад кустом голага смуродніку драмала курыца, схаваўшы пад крыло сваю галаву. Каля мокрага плота зелянела яшчэ крапіва і цвіло марнае каліва румянку. Пахла сырым днём восені і пустою раллёю з гарода.… text/html 2025-08-23T15:42:06+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D0%BF%D1%80%D1%8B%D0%BB%D1%91%D1%82-%D0%BA%D0%B0%D0%B6%D0%B0%D0%BD%D0%B0-%D0%BB%D0%B5%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%B4%D0%B0?rev=1755963726&do=diff Вячаслаў Адамчык — Прылёт кажана (Леанарда) Іх было пяцёра, смярдзючых ад тытуню і самагоннага перагару дужых мужчын, на яе адну, кволую, як падлетак, з вялікімі перапалоханымі вачыма маладую настаўніцу. Навучыцельку, як казалі яшчэ на польскі лад тутэйшыя людзі. text/html 2025-08-23T16:03:52+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D1%81%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D0%B4%D0%BA%D1%96%D1%8F-%D1%8F%D0%B1%D0%BB%D1%8B%D0%BA%D1%96-%D0%B3%D0%B4%D0%B7?rev=1755965032&do=diff Вячаслаў Адамчык — Салодкія яблыкі — ГДЗ 1. Тонік, як і ўсе вясковыя дзеці, дапамагаў маці па гаспадарцы, пасціў кароў, а ў вольны час, «прыгнаўшы на дзень text/html 2025-08-23T16:03:52+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D1%81%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D0%B4%D0%BA%D1%96%D1%8F-%D1%8F%D0%B1%D0%BB%D1%8B%D0%BA%D1%96?rev=1755965032&do=diff Вячаслаў Адамчык — Салодкія яблыкі 1 «Старасту» — абструганую яловую палку з накарэлым на ёй цестам (мусіць, нехта мяшаў свінням і коням) — да Папялішыных прынёс стары Цурусь. Папялішыных якраз не было дома: на дзвярах вісеў замок — жалезнае конскае пута. Стары Цурусь пастаяў каля парога, аддыхаўся, паставіў палку каля вушака і пасунуўся дадому.… text/html 2025-08-23T15:55:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D1%81%D0%BE%D0%BD%D0%B5%D1%87%D0%BD%D1%8B-%D0%B7%D0%B0%D0%B9%D1%87%D1%8B%D0%BA?rev=1755964548&do=diff Вячаслаў Адамчык — Сонечны зайчык Яна была старая, рыжая з кароткімі адмарожанымі вушамі і заўсёды сумнымі вачыма. Яшчэ змалку ёй прышчамілі голаў, і яна страціла голас і ўжо зусім не мяўкала, а толькі неяк бездапаможна і бязгучна разяўляла рот. Прыбілася яна сюды ў крайнюю з вёскі хату яшчэ кацянём. Тут яна пражыла шэсць год, пастарэла і пачала аблазіць. Яе цяпер сталі гадзіцца, выганяць з хаты і біць чым папала — венікам, матузамі, іншы раз дык проста нагамі. Два разы яе зносілі з дому — перш… text/html 2025-08-23T15:42:06+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D1%83%D1%80%D0%BE%D0%BA-%D0%B0%D1%80%D1%8B%D1%84%D0%BC%D0%B5%D1%82%D1%8B%D0%BA%D1%96?rev=1755963726&do=diff Вячаслаў Адамчык — Урок арыфметыкі Мечык (герой апавядання) – пяцікласнік, вучыцца ў вясковай школе, ідзе апошні год вайны. Ён закаханы ў настаўніцу арыфметыкі. У адрозненне ад усіх іншых настаўніц у школе, яна маладая, заўсёды прыгожа апранутая, ад яе пахне духамі, яна ласкавая. На фоне пасляваеннай разрухі, беднага вясковага жыцця, Часлава Карлаўна здаецца яму цудам. Ён глядзіць на яе, і марыць пра тое, як з’едзе ў вялікі горад, дзе ўсе людзі прыгожыя, добра апранутыя і смачна ядуць, і вернец… text/html 2025-08-23T16:03:52+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D1%85%D0%B0%D1%82%D0%B0?rev=1755965032&do=diff Вячаслаў Адамчык — Хата Мішка Галубец прадаваў хату. Купляў яе Самусь Дзедзіч — каваль з суседняе вёскі, што адмарозіў пальцы: некаторае зімы ішоў з запоін дадому і заснуў на ганку. Заснуў сярод ночы, а жонка, устаўшы, агледзела яго пад раніцу. Пальцы адціралі, але адцерлі толькі два вялікія.… text/html 2025-08-23T15:55:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA-%D1%87%D1%83%D0%B6%D0%B0%D1%8F-%D0%B1%D0%B0%D1%86%D1%8C%D0%BA%D0%B0%D1%9E%D1%88%D1%87%D1%8B%D0%BD%D0%B0?rev=1755964548&do=diff Вячаслаў Адамчык — Чужая бацькаўшчына «Чужая бацькаўшчына» (1977) — першая кніга тэтралогіі, якая была закончана пісьменнікам у 1990 годзе і куды яшчэ ўвайшлі раманы text/html 2025-08-23T15:55:48+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%87%D0%B0%D1%81%D1%86%D1%8C-%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%B0-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA%D0%B0?rev=1755964548&do=diff Творчасць Вячаслава Адамчыка Вячаслаў Адамчык нарадзіўся 1 лістапада 1933 г. у вёсцы Варакомшчына Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Пасля заканчэння сямігодкі ў 1949 г. працаваў грузчыкам і наведваў вячэрнюю школу. 3 1952 па 1957 г. вучыўся на аддзяленні журналістыкі БДУ, пасля заканчэння якога працаваў у перыядычных выданнях. У 1965 г. заканчвае Вышэйшыя літаратурныя курсы ў Маскве, у 1982 г. займае пасаду галоўнага рэдактара дзіцячага часопіса «Бярозка». Член Саюза пісьменнікаў СССР з … text/html 2025-02-01T03:12:54+00:00 Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com) https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B2%D1%8F%D1%87%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E-%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%87%D1%8B%D0%BA/index?rev=1738379574&do=diff Вячаслаў Адамчык вячаслаў-адамчык index