Пісьменства творы:анатоль-кудравец
https://pismienstva.vedy.be/
2026-04-16T03:56:13+00:00Пісьменства
https://pismienstva.vedy.be/
https://pismienstva.vedy.be/lib/exe/fetch.php/wiki/favicon.icotext/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Авохці мне!
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%B0%D0%B2%D0%BE%D1%85%D1%86%D1%96-%D0%BC%D0%BD%D0%B5?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Авохці мне!
– Ну як, добра?
Выхавацельніца малодшай групы дзіцячага сада Ліля Іванаўна стаяла перад люстэркам, сціснуўшы рукой каўнер паліто. Адступіла на крок назад, каб бачыць сябе ўсю, павярнулася туды-сюды. Белы з заечага футра каўнерык шчыльна аблягаў шыю, хаваючы глыбокую маршчыну на ёй – не надта радасную адзнаку не дзявочых ужо сарака гадоў. Твар у гэтым пушыстым гняздзечку выдаваў маладзейшым і свежым.…text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Бацька
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%B1%D0%B0%D1%86%D1%8C%D0%BA%D0%B0?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Бацька
Елка стаяла не з самага краю лесу, але ў прасвет паміж камлямі іншых дрэваў – маладзейшых, з высока падабранымі лапкамі, добра было відаць, што робіцца ў канцы пасёлка.text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Гэлька
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%B3%D1%8D%D0%BB%D1%8C%D0%BA%D0%B0?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Гэлька
Тэлефонная гаворка была, як заўсёды, нядоўгая і даволі бязладная.
– Здароў.
– Здароў.
– Дык гэта я.
– Чую.
– Як жывеш?text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Елачка
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%87%D0%BA%D0%B0?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Елачка
Зіма. Нядзеля.
Ноччу прайшоў добры ўсадзісты снег, і на самым пачатку падслепаватай раніцы, калі з-за Аленінага плота на вуліцу вынырнуў невысокі чалавек, сяло выдавала глухім і сонным. I быццам усё яно — з канца ў канец — было заліта сінькай. Чым далей хапала вока, сінька гусцела, набракала, пераходзіла ў фіялетавае.…text/html2025-08-23T16:03:48+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Жулік
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%B6%D1%83%D0%BB%D1%96%D0%BA?rev=1755965028&do=diff
Анатоль Кудравец — Жулік
Пад паветкай было светла і суха і нічым не пахла, як у пустой хаце зімой. Дзіўна, але Пятрок не адразу ўбачыў Жуліка, які ляжаў у бліжнім кутку — задам да варот, адкінуўшы руды хвост.text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Каштан
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%BA%D0%B0%D1%88%D1%82%D0%B0%D0%BD?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Каштан
Лепшае імя яму, відаць, і нельга было прыдумаць. Увесь, ад высока ўскінутай галавы да круглых чорных капытоў, ён быў нібы абліты густой цёмна-карычневай фарбай. Толькі на гладкім роўным ілбе акуратным ромбікам свяцілася белая метка, ды вышэй капыта на пярэдняй левай назе была белая палоска: быццам нехта далікатна абвязаў нагу хусцінкай.…text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Марута і Зіна
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%BC%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%82%D0%B0-%D1%96-%D0%B7%D1%96%D0%BD%D0%B0?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Марута і Зіна
Позні зімовы вечар. За цёмнымі шыбамі, зацягнутымі слюдзянымі наплывамі лёду, глухі шоргат і шапаценне. Быццам хто сыпне ў вокны пяском і чакае нечага, яшчэ сыпне і зноў чакаеtext/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Падарунак
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%BF%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D1%80%D1%83%D0%BD%D0%B0%D0%BA?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Падарунак
Вавёрачку прынёс бацька з лесу. Ён расказаў, як яны павалілі тоўстую асіну, пачалі крыжаваць яе і раптам пачулі глухі кволенькі галасок. Доўга не маглі зразумець, адкуль ён. Галасок ішоў з дрэва, з дупла. Пашырылі сякерай дупло і дасталі адтуль маленькае шэра-карычневае стварэнне з круглымі, як канапляныя зярняты, чорнымі вочкамі і фігурна закручаным хвосцікам. Вавёрачка!…text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Песня
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D0%BF%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%8F?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Песня
Ад маладога снегу ўвесь двор быў белы, як вывараная ў шчолаку і высушаная на марозным ветры скацерка, і Алене здалося, што ён стаў яшчэ бялейшы, калі ступіў на двор сын – у строга чорнай, прыдзірліва падагнанай параднай форме марскіх афіцэраў, высокі, стройны, з тонкімі стрэлкамі вусоў на маладым гарбаносым твары.…text/html2025-08-23T15:53:37+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Смерць нацыяналіста
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D1%81%D0%BC%D0%B5%D1%80%D1%86%D1%8C-%D0%BD%D0%B0%D1%86%D1%8B%D1%8F%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%96%D1%81%D1%82%D0%B0?rev=1755964417&do=diff
Анатоль Кудравец — Смерць нацыяналіста
Памяці майго земляка В. Ганчаронка
Дзверы пакоя расчыніліся ўслед за нецярплівым стукам у глухую дашчаную філёнку. Звычайна так смела заяўляюць аб сабе толькі свае. I праўда, на парозе стаяў Ён — жывы і светлы, як чаканая ява ці прыемны сон. Сухія шчэлепы абсыпаны рудой шчацінай, вялікія жоўтыя зубы скаляцца шчаслівай усмешкай: «А ўжо-ткі я цябе ўпільнаваў…text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Сустрэча
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D1%81%D1%83%D1%81%D1%82%D1%80%D1%8D%D1%87%D0%B0?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Сустрэча
Акно было расчынена, і вецер вольна гуляў па пакоі: варушыў фіранкі, церабіў газету на стале, забаўляўся з махрамі сурвэткі пад тэлевізарам. Недзе было сонца, недзе было душна, недзе пахла расплаўленым асфальтам і нагрэтай мокрай глінай. Але ўсё гэта «недзе» было там, на вуліцы, а ў пакоі было прахалодна, і чалавеку добра было ляжаць на ложку і думаць пра тое, што хвароба праходзіць і неўзабаве можна будзе выйсці на працу. Чалавек і сапраўды ляжаў на ложку і думаў та…text/html2025-08-23T15:41:32+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец — Цітаўкі
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86-%D1%86%D1%96%D1%82%D0%B0%D1%9E%D0%BA%D1%96?rev=1755963692&do=diff
Анатоль Кудравец — Цітаўкі
Рабілі заўсёды так: пад вечар, калі сонца садзілася за лес, а з лагчыны пачыналі напаўзаць халодныя цені, хто-небудзь адзін ішоў у будку да старога Агея. Будка стаяла пасярод саду, і з травяністай дарогі, па якой мала хадзілі і яшчэ менш ездзілі, яе можна было ўбачыць, толькі добра прыгледзеўшыся. Ды і будкі той была адна назва — два ўчарнелыя ад дажджоў саламяныя маты, звязаныя ўгары кручанай ракітай і састаўленыя так, што былі адначасова і сценамі, і дахам. Ад ветру…text/html2025-02-01T03:12:54+00:00Anonymous (anonymous@undisclosed.example.com)Анатоль Кудравец
https://pismienstva.vedy.be/doku.php/%D1%82%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%8B/%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D1%8C-%D0%BA%D1%83%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D0%B5%D1%86/index?rev=1738379574&do=diff
Анатоль Кудравец
анатоль-кудравец index